نموده با اينكه تمام از اولاد آدم بشمار ميروند براى اين است كه مراتب آنها در شرافت ظاهر گردد زيرا كه ادريس شرف قرب داشت به آدم و جدّ نوح بود و ابراهيم پسر سام بن نوح بود و اسماعيل و اسحق و يعقوب اولادان ابراهيم بودند و نيز موسى و هارون و زكريا و يحيى و عيسى همه از ذريّه اسرائيل بشمار ميرفتند .
وَ مِمَّنْ هَدَيْنا وَ اجْتَبَيْنا إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُ الرَّحْمنِ خَرُّوا سُجَّداً وَ بُكِيًّا
( سُجَّداً وَ بُكِيًّا )
هر دو حال است و مزيّت آن جماعت برگزيدهگان چنين است كه برو ميافتادند در حالى كه سجده كنندگان و زارى كنندگان بودند بقولى ( ممن هدينا ) اول كلام است و مطالب جلو تا ( اسرائيل ) خاتمه يافته و اين آيه راجع بامت پيغمبر اسلام صلى اللَّه عليه و آله و سلّم و در اوصاف آنها است كه آنهايى كه بهدايت ما هدايت يافتهاند و آنها را برگزيديم آنان چنينند كه وقتى آيات پروردگار رحمن بر آنها خوانده مىشود برو ميافتند در حالى كه در سجده و گريه كنندگان ميباشند . ( ابى مسلم ) و از على بن الحسين ( ع ) روايت است كه فرموده مقصود از آن كسانى كه چنينند ما ميباشيم . ( مجمع البيان )