عفو ميكنى عفو را اختيار نمود و گفت ميخواهم بحسين ( ع ) تاسّى نمايم و اصحاب ما از ابى عبد اللَّه نيز نقل كردهاند . ( مجمع البيان ) آيه در بيان مقام شرافت حضرت اسماعيل ( ع ) برآمده و سه صفت و منقبت از فضائل بزرگ او را تذكر ميدهد :
اول - آن بزرگوار ( صادق الوعد ) بود اگر چه همه پيمبران و اولياء الهى چنينند كه هرگز خلف وعده نميكنند لكن اختصاص دادن باسماعيل عليه السّلام شايد از جهت پافشارى حضرتش در اين عمل بوده چنانچه بروايت طبرسى ( ره ) از ابن عباس نقل مىكند آن حضرت با مردى وعده نمود كه در مكانى منتظر آمدن او باشد آن مرد فراموش نمود او يك سال در آن محل اقامت نمود براى اينكه خلف وعده نشده باشد ( البته معلوم است كه چنين استقامتى از طاقت مردمان عادى خارج است ) پايان دوم - بسيار جديت مينمود و اهلش را امر مينمود به نماز كه شريفترين عبادات بدنى است و زكات كه بالاترين عبادات مالى است .
سوم -
وَ كانَ عِنْدَ رَبِّهِ مَرْضِيًّا
از جمله خصوصيات اسماعيل ( ع ) اين بود كه از جهت استقامت و بردبارى و فداكارى و صبر در حاضر شدنش هنگامى كه پدرش ميخواست او را در راه خدا قربانى نمايد و گفت ( ستجدنى انشاء اللَّه من الصابرين ) و باقى اوصاف حميده نزد خدا پسنديده بود .
وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ إِدْرِيسَ إِنَّهُ كانَ صِدِّيقاً نَبِيًّا
از جمله پيمبران نام برده شده در اين سوره مباركه ادريس عليه السّلام است كه برسول اكرم صلى اللَّه عليه و آله و سلّم خطاب مىكند كه در كتاب خود ( قرآن ) ادريس ( ع ) را ياد آور كه او از جمله صدّيقين و پيمبران بود .
و در حالات او گويند ادريس ( ع ) به دو پشت نسب او بشيث ميرسد و جدّ پدر نوح ( ع ) است و در تورات نام او اخنوخ برده شده و گويند از جهت دراست علوم و كثرت كتاب بادريس خوانده شد و او اول كسى بود كه بقلم خط نوشت ،