وَ مَنْ يَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ لا بُرْهانَ لَهُ بِهِ
برهان براى اثبات هر مطلبى دو قسم است ( لمّى ) و ( انّى ) برهان ( لمّى ) كه شناختن معلول بعلّت باشد نسبت به حق تعالى براى ممكن محال است زيرا شناختن كنه حق تعالى براى احدى ميسّر نيست زيرا كه حق تعالى خود علت العلل است و علتى براى پيدايش او نيست اين است كه دليل براى اثبات واجب الوجود منحصر ببرهان ( انّى ) است كه آن از اثر پى بمؤثّر بردن است و چنانچه در صفحات قبل تذكّر داديم وقتى ما ارتباط اجزاء عالم و نظام گيتى را مينگريم و مىبينيم ارتباط اجزاء عالم بطورى متّصل و مرتبط بهم گرديده كه يك وحدت تشكيل دادهاند علم يقينى پديد ميگردد كه مبدء و ناظم آن يك حقيقت وحدانى است و شايد آيه اشاره به همين مطلب است كه ممكن نيست يك معلول دو علّت داشته باشد و آن إله ديگرى كه شما مشركين او را پرستش مينمائيد هيچ برهانى براى اثبات آن نداريد .
فَإِنَّما حِسابُهُ عِنْدَ رَبِّهِ إِنَّهُ لا يُفْلِحُ الْكافِرُونَ
اشاره به اينكه بازگشت كافرين و مشركين بسوى خدا است و حساب و پاداش گفتار و اعمال آنان نيز نزد او است و محقّقا كفار رستگار نخواهند گرديد .
وَ قُلْ رَبِّ اغْفِرْ وَ ارْحَمْ وَ أَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ
خطاب برسولش نموده كه اى محمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلم بگو اى پروردگار من بيامرز گناهان را و بر بندگان رحم كن زيرا كه تو بهترين رحم كنندگان و ارحم الراحمينى ،