فَسْئَلِ الْعادِّينَ
كفار گويند از ملائكه بپرسيد زيرا كه آنها محاسب اعمال عباد ميباشند قتاده گفته يعنى از حساب دارندگان بپرسيد چون آنها حساب سال و ماه را داشتند .
قالَ إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا قَلِيلًا لَوْ أَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ
به آنان گويند شما در دنيا يا در عالم برزخ نمانديد مگر اندكى . شايد اشاره به اين باشد كه اگر ميدانستيد دنيا فانى است و آخرت باقى سرمدى است خود را ببهاى لذّت حيات اندك بىمقدار دنيوى نمىفروختيد .
أَ فَحَسِبْتُمْ أَنَّما خَلَقْناكُمْ عَبَثاً وَ أَنَّكُمْ إِلَيْنا لا تُرْجَعُونَ
در آن مقام بهمزه استفهام انكارى به آنان خطاب سخط آميز ميرسد كه آيا شما منكرين معاد چنين گمان كرديد كه شما را بيهوده و عبث آفريديم و شما بسوى ما بازگشت نمينمائيد .
اين آيه ارشاد به حكم عقل است كه شما رجوع كنيد بعقل خود و در اين عالم مجلّل و اين كاخ بزرگ آفرينش نظر كنيد و ببينيد چگونه مبدء متعال زمين و آنچه در آن است براى پيدايش و امرار حيات شما آفريده و ماه و خورشيد و ستارگان را براى بقاء نوع بشر مسخّر گردانيده آيا عقل و و جدان شما حكم مىكند كه شما را بيهوده آفريده و به مردن شما فانى ميگرديد و بسوى مبدء آفرينش خودتان بازگشت نمينمائيد البته عقل اباء دارد و تصديق خواهد نمود كه عالم از روى حكمت و مصلحت بزرگى آفريده شده .
فَتَعالَى اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيمِ
بزرگ و بزرگوار است آن خدايى كه به حق و حقيقت مالك عالم ملك و ملكوت است و إله و آفرينندهاى نيست مگر او و پروردگار عرش كريم بزرگتر از اين است كه كار بيهوده و عبث بنمايد .