امرى بر او مخفى و پوشيده نميماند .
وَ هُوَ اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ لَهُ الْحَمْدُ فِي الْأُولى وَ الْآخِرَةِ وَ لَهُ الْحُكْمُ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
ذات متعال در آيه بالا به كلمه ( سبحان اللَّه ) خود را بصفات جلال كه آن را صفات سلبيه ميگويند و بمعنى مبرّا بودن از نقائص امكانى است توصيف نموده زيرا كه تخليه قبل از تحليه است و در اين آيات بعد خود را بصفات جمال كه آن را صفات ثبوتيه مىنامند معرفى فرموده و پس از آنكه احاطه علميه خود را ارائه ميدهد مردم را متذكر ميگرداند كه الهى و آفرينندهاى جز او نيست و حمد و ثناء و ستايش و عظمت و بزرگوارى در دنيا و آخرت مخصوص به آن ذات يگانه است و آنچه در عالم ممكنات واقع ميگردد بقضاء و قدر و حكم او تحقّق مىپذيرد و باز گشت تمام امور بدست قدرت ازلى او انجام ميگيرد ، و شما افراد بشر بسوى او در قيامت بازگشت خواهيد نمود .
و پس از آنكه او صفات جلال و جمال احدى را تذكر ميدهد در مقام بيان آثار رحمت و عموم قدرت بر مىآيد تا اينكه بدليل ( انّى ) كه از اثر پى بمؤثّر بردن است خود را بخلق بشناساند اين است كه برسولش خطاب نموده كه آنان را متذكر گردان و بگو :
قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ جَعَلَ اللَّهُ عَلَيْكُمُ اللَّيْلَ سَرْمَداً إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ مَنْ إِلهٌ غَيْرُ اللَّهِ يَأْتِيكُمْ بِضِياءٍ أَ فَلا تَسْمَعُونَ
( تا آنجا كه فرموده )
وَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ
به اين منكرين و كافرين بگو اگر هميشه شب بود غير از خدا چه كسى چنين قدرتى داشت كه براى شما روشنايى روز را بياورد كه شما در طلب معاش برآئيد و حيات خود را ادامه دهيد آيا چرا گوش دل باز نميكنيد كه سخن حقّانى را بشنويد .
و اگر تا روز قيامت هميشه روز بود و خورشيد به زمين مىتابيد و شبى نبود كه شما در تاريكى شب استراحت نمائيد چه كسى غير از خدا كه قادر و قاهر