كه بايستى حدّ وسط را مراعات نمود نه متكبرانه و بسيار آهسته راه رفت و نه متجبّرانه و كوبان به زمين راه برود .
گفتهاند ( هونا ) مىشود مصدر و موصوف به باشد و در معنى ( يمشون مشيا هيّنا ) يعنى بطور خوارى و شكستگى راه ميروند ، يا منصوب باشد بر حاليت بمعنى هينين يعنى در حالتى كه متواضع و متذلل باشند ، يكى از وصاياى لقمان بپسرش اين بود
( وَ لا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحاً )
.
وَ إِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاماً
2 - از صفات عباد الرحمن اين است كه وقتى جهال و سفهاء با وى بخشونت خطاب نمايند و بسخن ركيك وى را بيازارند غمض عين نموده و بجواب نيكو آن را ردّ نمايد .
سلام مأخوذ از سلامتى است ، شايد اشاره به اين باشد كه در پاسخ گفتار جهال كلامى ميگويند كه خود را از اذيت آنها نگاه دارد يا سخنى گويند كه سلامتى جهال و مردمان بىخرد در آن باشد و سبب هدايت آنان گردد .
بعضى از مفسرين گفتهاند اين آيه به آيات جهاد نسخ گرديده لكن اين توجيه وجهى ندارد زيرا كه اين طور معاشرت حتى با كفار از حسن اخلاق بشمار ميرود .
ديگرى گفته مقصود از ( سلاما ) اين است كه وقتى آنها را ببينند به آنها سلام كنند كه از شرّ آنان ايمن گردند قوله تعالى
( وَ إِذا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ وَ قالُوا لَنا أَعْمالُنا وَ لَكُمْ أَعْمالُكُمْ سَلامٌ عَلَيْكُمْ )
.
وَ الَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّداً وَ قِياماً
3 - واو ( و الذين ) عطف به آيه بالا است يعنى عباد الرحمن چنينند كه شب را بروز مىآورند در حالى كه سجده كنندگان و ايستادگان ميباشند كه تمام شب يا بعضى از شب را به نماز و سجده و قيام ميگذرانند و نافله شب مىكند .
از عبد اللَّه بن عباس روايت شده كه هر كس در شب دو ركعت نماز كند يا