بيشتر داخل كسانى باشد كه در اين آيه او را توصيف نموده .
بقول بعضى مقصود نافله مغرب و عشاء است ، ديگرى گفته هر كس احياء نمايد بعض شب يا تمام شب را و يك نماز بكند خواه در جزء اول شب باشد يا آخر داخل در اين آيه است .
واو ( و الّذين ) و دو آيه بعد نيز حرف عطف است و آيات را بهم مربوط نموده
وَ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذابَ جَهَنَّمَ إِنَّ عَذابَها كانَ غَراماً
4 - از اوصاف آنان اينست كه هميشه از عذاب جهنّم ترسانند و بطور ذلّت از پروردگار خود مسئلت ميكنند و گويند پروردگارا عذاب جهنم را از ما بگردان زيرا عذاب دوزخ ملازم و دائمى است .
إِنَّها ساءَتْ مُسْتَقَرًّا وَ مُقاماً
و آن بد جايگاه و مقامى است ، در اين آيه از حال بندگان مطيع خبر ميدهد كه اينان با اينكه هميشه ملازم تقوى و مراقب حال خود ميباشند كه خلافى از آنان صادر نگردد با اين حال از نفس خود مطمئن نمىباشند و خود را تخطئه مينمايند و از پروردگار خود در خواست مينمايند كه آنها را از عذاب جحيم نگاه دارد .
وَ الَّذِينَ إِذا أَنْفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَ لَمْ يَقْتُرُوا
5 - از اوصاف ممتازه عباد اللَّه چنين است كه وقتى انفاق مينمايند اسراف و زياد روى در بذل و بخشش نمىكنند و از حدّ شرع خارج نميگردند و مال خود را در عمل نامشروع و بيهوده صرف نمىكنند و نيز در انفاق بخل نمىورزند و گويند اسراف بذل مال در محارم است اگر چه يك حبّه باشد و تقتير منع حقّ واجب است .
وَ كانَ بَيْنَ ذلِكَ قَواماً
چون طريق عدالت ميانه روى در تمام اعمال است حتّى در انفاق مال ، و شخص عادل كسى است كه در تمام امور حدّ وسط بين افراط و تفريط را اختيار