كسى را كه بشما اذن دخول دهد يا اگر گفته شد بشما بر گرديد بايد برگرديد و بدون اذن صاحب خانه داخل نگرديد و چنين عملى باعث پاكى و صفاى نفس و روح شما ميگردد .
اين آيات كه امر باذن گرفتن و بدون اذن داخل خانه نشدن است مربوط بآيات بالا است كه حكم حدّ زنا و قذف محصنات و عذاب سختى كه بر مرتكب آن مهيّا گرديده را مؤكّد ميگرداند كه بدون اذن داخل خانه كسى نشويد ، و شايد حكمت اين حكم چنين باشد كه مبادا نظر موجب فساد گردد و متّهم گرديد ، اين است كه بايد براى جلوگيرى از تهمت و فساد اذن نگرفته داخل خانه غير نشويد .
لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ أَنْ تَدْخُلُوا بُيُوتاً غَيْرَ مَسْكُونَةٍ فِيها مَتاعٌ لَكُمْ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ ما تُبْدُونَ وَ ما تَكْتُمُونَ
پس از نهى از داخل خانه غير گرديدن بدون دستور اجازه ميدهد دخول در خانه غير مسكونى را كه براى شخص در آن متاعى باشد .
سخنان مفسرين در توجيه آيه 1 - مقصود كاروانسراها و حمامها و آسيابها مىباشد و جايى كه در آن متاعى است يعنى استمتاع و فائده بردنى است . ( قتاده ) و از محمد حنفيه و امام صادق عليه السّلام نيز چنين روايت شده و بنا بر اين ( متاع لكم ) يعنى ( استمتاع لكم ) .
2 - در راه مدينه جاهايى مهيّا شده بود كه پالان و آلات شترها را در آنجا ميگذاشتند و ايمن بود و كسى از آنجا سرقت نمينمود وقتى دستور خواستند خداى تعالى اجازه داد كه در آنجا بروند و متاع خود را بردارند . ( مجاهد ) 3 - خرابههايى است كه از كار افتاده و مردم براى قضاء حاجت آنجا ميروند ( عطاء ) 4 - كاروانسراها است كه در آن حجرههاى تجّار است كه در آن امتعه دارند