وَ لَمَّا أَنْ جاءَتْ رُسُلُنا لُوطاً سِيءَ بِهِمْ وَ ضاقَ بِهِمْ ذَرْعاً وَ قالُوا لا تَخَفْ وَ لا تَحْزَنْ إِنَّا مُنَجُّوكَ وَ أَهْلَكَ
ضيق ذرع يا ذراع عبارت از فقد طاقت است مثل اينكه در مثل گويند « فلانى ضاقت يده » دست وى بسته شده ، و در مقابل او گويند فلانى « رحب ذراعه بكذا » يعنى دست او باز است وقتى ملائكه براى هلاكت جماعت قريه سدوم نزد لوط ( ع ) آمدند چون به صورت مرد جوان زيبايى مجسّم گرديده بودند و ظاهرا اول لوط آنها را نشناخت و گمان كرد بشرند چون عمل قوم خود را ميدانست تنگ دل و غمگين گرديد و ترسيد مبادا مردم آنان را ببينند و آنها را بگيرند و بخواهند با آنان عمل قبيح نمايند و بقولى چون خود لوط و اهل او ميان جماعت كفّار بودند ترسيد كه عذاب آنان را هم بگيرد و شايد تنگى دل حضرتش براى اهل سدوم بود زيرا كه پيمبران مظهر رحمت خدا ميباشند واقعا جاى تأسّف و نگرانى است كه نوع بشر اين طور در غفلت و مخالفت مصرّند تا بالاخره به عذاب دنيوى و اخروى گرفتار گردند اينست كه ملائكه وقتى لوط عليه السلام را چنين ديدند بلوط گفتند نترس و محزون مباش ما تو را و كسان تو را از عذاب نجات خواهيم داد مگر زنت را كه داخل در هلاك شدگان خواهد بود مفسّرين گفتهاند وقتى ملائكه به صورت مردان زيبايى به خانه لوط آمدند جماعت مردم خبردار شدند ريختند به خانه او ملائكه پر خود را به صورت آنها زدند همه كور گرديدند مردم از خانه لوط بيرون دويدند و گفتند لوط ساحر است پس از آن لوط مأمور ميگردد كه با اهل خود بطورى كه كسى آنها را نبيند از خانه بيرون رود و به آنان ميرسد آنچه بايد برسد از عذاب الهى جلّ شأنه
إِنَّا مُنْزِلُونَ عَلى أَهْلِ هذِهِ الْقَرْيَةِ رِجْزاً مِنَ السَّماءِ بِما كانُوا يَفْسُقُونَ
ملائكه وقتى ديدند لوط بسيار بغلق و اضطراب افتاده گفتند نترس ما از جانب حق تعالى مأمور گرديدهايم كه بر آنها فرود آوريم
« رِجْزاً مِنَ السَّماءِ »
« رجز » و « رجس » در لغت بمعنى عذاب شديدى است كه معذّب را بغلق و اضطراب اندازد