در سوره هود آيه 80 است كه ملائكه گفتند
« إِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَنْ يَصِلُوا إِلَيْكَ »
ما رسولان پروردگار تو ايم و براى رفع شرّ اين مردم آمدهايم هرگز آسيبى به تو نخواهد رسيد و نيز قوله تعالى در همان سوره آيه 80
« فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِنَ اللَّيْلِ وَ لا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ أَحَدٌ إِلَّا امْرَأَتَكَ إِنَّهُ مُصِيبُها ما أَصابَهُمْ »
حضرت لوط مأمور ميگردد كه خود با اهلش بطورى كه كسى غير از زنش ملتفت نشود از شهر بيرون روند ، و نيز در سوره هود آيه 81
« فَلَمَّا جاءَ أَمْرُنا جَعَلْنا عالِيَها سافِلَها وَ أَمْطَرْنا عَلَيْها حِجارَةً مِنْ سِجِّيلٍ مَنْضُودٍ مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ »
يعنى وقتى امر ما به عذاب جارى گرديد آن شهر را سرنگون گردانيديم و بر آن جماعت بارانيديم سنگهايى پى در پى از گل پخته كه نزد پروردگار تو اى محمّد ( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) نشان دار و معين بود
بِما كانُوا يَفْسُقُونَ
اشاره به اينكه عذاب آنها در اثر و پاداش فسق و كفر و گناه آنان بوده
« وَ ما رَبُّكَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ »
وقتى جماعتى هتّاكى و فسق و فساد را بانتهاء رسانيدند روى ميزان عدل چون آنان مثل مكروبهاى مضرّ مسريه مانند كه فسق و فساد آنها به باقى تأثير مىكند اين است كه بمقتضاى حكمت بايستى از روى زمين بر طرف گرديده و اعدام شوند
وَ لَقَدْ تَرَكْنا مِنْها آيَةً بَيِّنَةً لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ
عذاب قوم لوط و اعدام آنان دو فايده در برداشت يكى رفع فساد آنها و ديگر تنبّه و تذكّر ديگران كه مردم آثار خرابى قريه سدوم را ببينند و اگر آثارش اين زمان محو شده البته حكايتش در داستانها و تواريخ و افواه باقى خواهد بود و سبب عبرت ديگران خواهد گرديد
وَ إِلى مَدْيَنَ أَخاهُمْ شُعَيْباً فَقالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَ ارْجُوا الْيَوْمَ الْآخِرَ
( و الى ) متعلّق بكلام محذوف است يعنى « و ارسلنا الى مدين ) برادر آنها شعيب را ( بمدين ) فرستاديم ، و نيز واو عطف به آيه بالا است قوله تعالى
« وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى قَوْمِهِ »
كه چنين مىشود « و كذلك ارسلنا الى مدين اخاهم » در جنّات الخلود مينويسد شعيب بقولى پسر نوبه پسر مدين پسر ابراهيم بوده