خلاصه ملائكه كه رسولان حق تعالى بودند حضرت ابراهيم ( ع ) خبر دادند كه ما اهل سدوم را هلاك خواهيم نمود و چون مقام ابراهيم بلندتر از مقام لوط بود و ظاهرا لوط از طرف او مأمور برسالت گرديده ، اين بود كه نظر بشأن ابراهيم ( ع ) ملائكه اول بابراهيم خبر دادند كه چون اهل سدوم
« كانُوا ظالِمِينَ )
كان تامّه را براى دوام ميآورند يعنى چون آنان مداومت در ستمكارى نمودند از قبيل كفر و ايذاء و تكذيب پيمبرشان اين بود كه اعمال بد و ستم كارى آنها موجب عذاب و هلاكت آنان گرديد اشاره به اينكه خودشان بدست خود عذاب را بر خود فراهم نمودند
قالَ إِنَّ فِيها لُوطاً قالُوا نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَنْ فِيها لَنُنَجِّيَنَّهُ وَ أَهْلَهُ
گويا حضرت ابراهيم ( ع ) از خبر هلاكت اهل سدوم نگران گرديد و گفت چگونه بر اهل آن قريه عذاب ميفرستيد در صورتى كه لوط و مؤمنينى در آنجا ميباشند و ظاهرا خبر هلاكت قوم لوط ( ع ) بر ابراهيم ( ع ) بسيار ناگوار بود زيرا چنانچه در سوره هود آيه 74 در شأن او فرموده
« إِنَّ إِبْراهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوَّاهٌ مُنِيبٌ »
شايد مقصود چنين باشد ابراهيم ( ع ) نسبت ببدكاران بسيار بردبار و در انتقام كشيدن از اشرار عجله نمينمود و به حال آنان متأسف و آه سرد ميكشيد و بسوى پروردگار خود بازگشت مينمود ملائكه گفتند ما داناتريم بآنكسى كه در بين آنها است يعنى ما به خوبى ميدانيم كه لوط در بين آنها است و او و اهل او را از آنهايى كه ايمان آوردهاند از عذاب نجات خواهيم داد مگر زن او را « لننجينّه » دو طور قرائت شده ، بعضى از قرّاء براى تأكيد بتشديد جيم خواندهاند و بعضى بتخفيف « لننجيه » قرائت نمودهاند و در معنى يكى است
إِلَّا امْرَأَتَهُ كانَتْ مِنَ الْغابِرِينَ
اهل شخص كسانى را گويند كه يا از جهت قرابت و يا از جهت خصوصيات ديگرى مخصوص بوى باشند اينجا ملائكه گويند ما لوط و مخصوصان بوى را از عذاب نجات ميدهيم مگر زنش را كه از باقى ماندگان در عذاب خواهد بود زيرا كه زنش كافر و نمّامه است