بابراهيم ( ع ) ايمان آورد هميشه و در مهاجرت بشام با حضرتش همراه بود ، و در اين آيه خبر ميدهد كه وقتى لوط را براى اهل سدوم فرستاديم و ديد كه آنان مشغولند به آن عمل قبيح كه مقصود لواط باشد لوط نبى عليه السلام در مقام نصيحت و اندرز آنان برآمد و آنها را متذكّر گردانيد كه اين عمل قبيح و زشتى است كه طبيعت منزجر از آن است حتى حيوانات از اين عمل نفرت دارند و احدى از عالميان در اين عمل بر شما سبقت نگرفتهاند
أَ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجالَ وَ تَقْطَعُونَ السَّبِيلَ وَ تَأْتُونَ فِي نادِيكُمُ الْمُنْكَرَ
چون عمده حكمت ازدواج زن و مرد براى پديد شدن افراد بشر است در انسان و افراد حيوانات است در حيوان و اين عمل ( لواط ) بر خلاف حكمت زناشويى واقع ميگردد و مفسرين گويند عمل جماعت سدوم چنين بوده كه راه را بر رهگذران مى بستند و هر غريبى كه وارد ميشد وى را ميگرفتند و به زور با وى لواط ميكردند و اگر مالى همراه داشت سرقت مينمودند ، و بروايتى بر سر راه مىنشستند و هر كس وارد ميشد بر او سنگ مىانداختند هر كدام بوى اصابت مينمود او را گرفته و با وى لواط مينمودند و آنچه مال همراه داشت اول از وى ميگرفتند سپس سه درهم بوى ميدادند و اين عمل را به حكم قاضى شهرستان مينمودند ، و قوله تعالى
« وَ تَقْطَعُونَ السَّبِيلَ »
هر دو معنى را شامل ميگردد كه به اين عمل هم قطع راه نسل مينمائيد زيرا راه نسل از طرف زنها باز ميگردد و به عمل لواط طريق نسل بسته خواهد گرديد و هم راه آمد و شد مردم را مىبنديد كه كسى ديگر جرئت نخواهد نمود به شهر شما وارد گردد و شما در هتّاكى و بيحيايى چنين شدهايد كه صفت حيا كه از خوّاص انسانيّت است بكلّى متروك نموده و در مجلسهاى خود رو به روى يكديگر مرتكب اين عمل قبيح ميگرديد و نيز از هيچ عمل زشتى پروا نداريد
فَما كانَ جَوابَ قَوْمِهِ إِلَّا أَنْ قالُوا ائْتِنا بِعَذابِ اللَّهِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ
آن جماعت چون تصديق بنبوّت حضرت لوط ( ع ) نداشتند و حضرتش آنان را