تهديد به عذاب مينمود در مقام سخريّه و استهزاء برآمدند كه اگر تو راست مىگويى و پيغمبر خدايى يا اگر راست مىگويى و ما بر اين عمل مورد عذاب ميگرديم عذاب خدا را بر ما بياور
قالَ رَبِّ انْصُرْنِي عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِينَ
وقتى لوط ( ع ) از هدايت آنان مأيوس گرديد در مقام مناجات برآمد و گفت پروردگارا مرا مظفّر و منصور گردان بر جماعتى كه فاسد و فاسد كنندهاند زيرا كه اگر اشرار و آنهايى را كه در زمين فساد ميكنند اعدام نگردانى و بر همين عمل باقى مانند تمام مردم را فاسد خواهند گردانيد آرى اگر عمل زشتى و قبيحى در بين مردم شايع گردد بكثرت استعمال قبح واقعى آن ممكن است در نظرها به عمل نيكو تبديل گردد و اعمال بد چون مناسب بعض طبيعتهاى اشرار است بد خوب مينمايد و به عكس خود بد مينمايد ، همان طورى كه در آخر الزمان مردم چنين ميشوند و امروزه برأى العين مىبينيم كه بسيارى از آنچه پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و ائمه طاهرين عليهم السلام خبر دادهاند بعينه واقع گرديده و باقى هم واقع خواهد گرديد .
[ سوره العنكبوت ( 29 ) : آيات 31 تا 40 ]
وَ لَمَّا جاءَتْ رُسُلُنا إِبْراهِيمَ بِالْبُشْرى قالُوا إِنَّا مُهْلِكُوا أَهْلِ هذِهِ الْقَرْيَةِ إِنَّ أَهْلَها كانُوا ظالِمِينَ ( 31 ) قالَ إِنَّ فِيها لُوطاً قالُوا نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَنْ فِيها لَنُنَجِّيَنَّهُ وَ أَهْلَهُ إِلاَّ امْرَأَتَهُ كانَتْ مِنَ الْغابِرِينَ ( 32 ) وَ لَمَّا أَنْ جاءَتْ رُسُلُنا لُوطاً سِيءَ بِهِمْ وَ ضاقَ بِهِمْ ذَرْعاً وَ قالُوا لا تَخَفْ وَ لا تَحْزَنْ إِنَّا مُنَجُّوكَ وَ أَهْلَكَ إِلاَّ امْرَأَتَكَ كانَتْ مِنَ الْغابِرِينَ ( 33 ) إِنَّا مُنْزِلُونَ عَلى أَهْلِ هذِهِ الْقَرْيَةِ رِجْزاً مِنَ السَّماءِ بِما كانُوا يَفْسُقُونَ ( 34 ) وَ لَقَدْ تَرَكْنا مِنْها آيَةً بَيِّنَةً لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ ( 35 )
وَ إِلى