طريق ذكر و دعا و اذكار پاكيزه توأم با عمل نيكو قرب معنوى به حق تعالى پيدا نمايد تا ارجمند و شرافتمند گردد چنانچه مضمون حديثى كه از رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم نقل نموديم همين است كه عزّت يافتن منحصر باطاعت نمودن عزيز خواهد بود .
و اينكه مىبينى بر حسب ظاهر بعض از كفّار و فسّاق و فجّار عزّت ظاهرى دنيوى دارند در واقع و حقيقت عين ذلّت است ، و همچنين اگر ديدى يا شنيدى كه پيغمبرى يا امامى يا مؤمنى بر حسب ظاهر ذليل و خوار شده اين در واقع و حقيقت عين عزّت است زيرا كه چنانى كه در كلام حضرت امير عليه السلام است ، و عقل خالى از شوائب اوهام هم حاكم به آن است
( لا خير بخير بعده النار و لا شرّ بشرّ بعده الجنّة )
و خوب تفكّر بنما در حال حضرت سيّد الشهداء عليه السلام و حال يزيد پليد لعنة اللَّه تا اين مطلب بر تو واضحتر از آفتاب روشن گردد .
وَ الَّذِينَ يَمْكُرُونَ السَّيِّئاتِ لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ وَ مَكْرُ أُولئِكَ هُوَ يَبُورُ
( مكر ) از مقتضيات عقل مشوب بوهم پديد ميگردد وقتى عقل بشر تابع شهوات حيوانى گرديد قوّه واهمه و نفس امّاره بر او استيلاء پيدا مىكند و عقل را تابع خود ميگرداند آن وقت عقل كه سلطان بدن است مانند پادشاهى ميگردد كه رعيّت او را بسته باشند و وى را مجبور گردانند كه مطابق ميل رعيت حكم نمايد ، اينست كه عوض آنكه قواى حيوانى كه رعاياى او ميباشند و بايستى آنان را به راه حق و حقيقت رهسپار گرداند بكمك شياطين جنّى و انسى براى آنها راه حيله و مكر باز مينمايد تا اينكه بآمال شهوانى و غضبانى خود نائل گردند .
گويند آيه در باره قريش فرود آمده كه مخفيانه بانواع و اقسام حيلهگرى انديشه ميكردند كه رسول اكرم ( ص ) را اذيّت نمايند مثل حبس و اخراج و تهديد بقتل كه شايد دست از تبليغ بردارد قوله تعالى در سوره انفال
( وَ إِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا
الح ) و شايد مقصود از مكر شرك باشد زيرا كه شرك به خدا از بالاترين گناهان بشمار ميرود .
خلاصه آيه خبر ميدهد كسانى كه از روى خبث باطن براى اذيّت نمودن