( توضيح آيات )
وَ اللَّهُ خَلَقَكُمْ مِنْ تُرابٍ
ذات متعال راجع بخلقت انسان و نفوذ قدرت خود و چگونگى ترتيب آفرينش بشر وى را متذكّر مىگرداند كه شما را از خاك كه پستترين موادّ است آفريدم زيرا كه عنصر غالب انسان خاك است و نظر به همين پستى مادّه آدم عليه السلام بود كه شيطان به خود باليد و گفت چون من از آتشم و آدم ( ع ) از خاك است من شريفتر از آدم ( ع ) بشمار مىروم و عقلايى نيست كه شريف در مقابل دنىّ سر فرود آورد و آن ملعون ظاهر و جسم آدم ( ع ) را ديد و ندانست چه گوهر گران بهايى در حقيقت آدم عليه السلام تعبيه شده .
ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ
بقدرت كامله الهى خاك كه جماد بود تبديل گرديد بنطفه و در آن نفس نباتى پديد گرديد و پس از آن تحوّلاتى از علقه و مضغه و چنين سير استكمالى نمود تا به صورت انسانى از فضاء رحم تنگ و تاريك پا در اين عالم وسيع نورانى نهاد
ثُمَّ جَعَلَكُمْ أَزْواجاً
وقتى خلقت اوليّه شما بنى آدم تمام شد براى بقاء نوع بشر شما را جفت جفت ذكور و اناث قرار داديم كه با هم مأنوس گرديد و ازدواج نمائيد و نسل نوع انسانى در زمين باقى بماند .
وَ ما تَحْمِلُ مِنْ أُنْثى
الخ در اين آيه دو صفت از صفات كماليه خود را ارائه ميدهد يكى عموم قدرت و چگونگى نفوذ آن را در موادّ و تحوّلاتى كه در آن پديدار ميگرداند و ديگر احاطه علميّه و قدم علم ازلى بارى تعالى كه آنچه در عالم واقع گردد از حمل و زايش و كم و زيادتى عمر بشر و غير اينها تماما را پيش از پيدايش آن در اين عالم در دفتر آفرينش و لوح محفوظ بدون كم و زياد ثبت نموده و محفوظ است و تمام اينها براى خداى تعالى آسان است زيرا كه علم و قدرت او محيط بر كائنات است .