أَنِ اعْمَلْ سابِغاتٍ وَ قَدِّرْ فِي السَّرْدِ
و داود ( ع ) مأمور گرديد كه زرههاى را پهن و دامن دار بگيرد و حلقههاى آن را مساوى و درهم قرار دهد تا آنكه به صورت نيكو درآيد .
روايت دارد كه لقمان حكيم روزى نزد داود بود و داود ( ع ) زره ميساخت لقمان سؤال ننمود كه اين چيست تا وقتى كه فارغ گرديد و برخواست و پوشيد و گفت زره چه خوب لباسى است براى جنگ لقمان گفت خاموشى چه حكمت خوبى است و عمل كننده به آن چه بسيار كم است ، گفتهاند داود هر روزى يك زره ميساخت و بهزار درهم ميفروخت و خرج ميكرد و صدقه ميداد .
وَ اعْمَلُوا صالِحاً إِنِّي بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ
و ديگر بداود امر نموديم كه بشكرانه اين همه نعمتى كه به تو و آل تو داديم اعمال شايسته نمائيد و بدانيد كه حقيقة من بر آنچه ميكنيد آگاه و بينا خواهم بود مفسّرين بنا بر قول تذكره نويسان چنين گفتهاند خداى تعالى بر آل ابراهيم ( ع ) بركت داد و كثرت آنها را به حدى رسانيد كه جز خدا كسى عدد آن را ندانست چون نوبت بداود ( ع ) رسيد و داود پيمبر بنى اسرائيل بود در زمان او هر روز زياد ميشدند چون بسيار زياد شدند كبر و عجب آنان را فرا گرفت و آغاز ظلم و معصيت نمودند وحى بداود ( ع ) رسيد كه اى داود من چون به پدر شما ابراهيم عليه السلام بپاداش قربانى پسرش وعده دادم كه عدد اولادان او به حدى رسد كه جز من كسى نداند من بوعده خود وفا نمودم و نعمت را بر شما تمام گردانيدم نعمت مرا تبديل بكفران نموديد و عاصى گرديديد و بكثرت اولاد فخر كرديد و عجب آورديد .
اى داود اكنون بدان كه من قسم ياد نمودهام كه آنها را مبتلا گردانم بيكى از سه چيز كه عدد آنها كم شود و عجب و كبرشان تمام شود و آنان را مخيّر مينمايم بيكى از سه بلاء : يا سه سال قحطى يا سه ماه جنگ كه دشمن بر آنها مسلّط گردد يا سه روز طاعون هر كدام را خواهند اختيار كنند ، وقتى داود ( ع ) بقوم خبر داد گفتند يا رسول اللَّه تو اختيار دارى گفت اختيار با خود شما است گفتند ما طاقت قحطى نداريم