نگاه داشتن زبان از زياد سخن گفتن .
4 - غسل جنابت است كه بر هر مكلّفى واجب گرديده و اداء كردن و نكردن آن را جز خدا كسى نمىداند .
بروايتى ابو درداء از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم چنين نقل مينمايد كه پنج چيز است كه هر كس آن را اداء كند البته در بهشت وارد ميگردد : اول اداء نماز يوميّه با شرائط و اركان . دوم اداء زكات بطيب نفس و براى خدا كه اين دو را غير از مؤمن نكند .
سوم اداء روزه رمضان . چهارم حج با استطاعت ، پنجم اداء امانت گفتند اداء امانت چيست فرمود غسل جنابت و اين حديث با ضعف سند اگرچه جامع توجيهات مفسرين است لكن ظاهرا در مقام معنى آيه نيست زيرا كه در آن نفرموده مقصود از اين آيه چنين است .
خلاصه توجيهات بسيارى راجع به اين آيه از مفسرين نقل شده لكن با هيچكدام نصّ صريحى يا آيهاى كه شاهد بر آن باشد كه بتوان مطمئن به آن گرديد نگرديده پس بنا بر اين آيه از متشابهات قرآن بشمار ميرود و علم آن نزد خدا است .
فَأَبَيْنَ أَنْ يَحْمِلْنَها وَ أَشْفَقْنَ مِنْها وَ حَمَلَهَا الْإِنْسانُ
پس از آنكه آسمانها و زمين و كوهها امانت را قبول نكردند و از تحمّل آن ترسيدند انسان آن امانت را حمل نمود و قبول كرد . بقول شيخ حافظ شيرازى
آسمان بار امانت نتوانست كشيد * قرعه فال بنام من ديوانه زدند
شايد مقصود از آسمان و زمين و كوهها اهل آنها از موجودات صاحب شعور باشد زيرا بر جماد عرضه كردن بطور معنى حقيقى درست نميآيد مگر آنكه آيه از قبيل قوله تعالى باشد كه اشاره بعظمت قرآن دارد آنجا كه فرموده
( لَوْ أَنْزَلْنا هذَا الْقُرْآنَ عَلى جَبَلٍ لَرَأَيْتَهُ خاشِعاً مُتَصَدِّعاً مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ )
و چنين اشاراتى در كلام عرب بسيار است
إِنَّهُ كانَ ظَلُوماً جَهُولًا
محقّقا انسان بسيار ظالم بنفس خود مىباشد و بسيار جاهل و نادان است زيرا كه نه قدر آن امانت خدايى را شناخته و به آن دانا گرديده و نه حقّ او را اداء نموده