يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ قُولُوا قَوْلًا سَدِيداً
ذات احديّت از روى شفقت در مقام اندرز و نصيحت مؤمنين برآمده كه شمايى كه در جادّه حقّ رهسپار گرديدهايد و ايمان آوردهايد اوّلا در عمل متّقى و پرهيزكار باشيد و ثانيا مواظب گفتار خود باشيد نفهميده از روى گمان و تخمين يا القاء شيطانى يا از روى گفتار مردم سخن نگوئيد بلكه بايستى مواظب باشيد كه گفتار شما از روى درستى و فكر انديشى صادر گردد و سخن محكم پا برجا بگوئيد تا در عوض
يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمالَكُمْ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ
اين آيه اخير متفرّع بر آيه بالا است كه اگر شما مؤمنين داراى صفت تقوى باشيد و در گفتار استوار گرديد كه سخن بى جا نگوئيد به اين دو خصلت نيكو اعمال و افعال شما را خدا اصلاح ميگرداند و بدرجه قبول ميرسد چنانچه فرمود
( إِنَّما يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ )
و گناهان شما را مىبخشد .
وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَقَدْ فازَ فَوْزاً عَظِيماً
كسى كه مطيع امر خدا و رسولش گردد چنين كسى بدرجات بلند فائز گرديده آرى كسى كه مطيع امر خدا و رسول گرديد البته از اطاعت نفس امّاره بالسوء و شيطان بيرون مىرود ( ديو چه بيرون رود فرشته درآيد ) آن وقت دل و روان او ميدان جولانگاه ملائكه و محل اشراق و تجلّى نور معرفت جلال و اوصاف جمال احدى مىگردد و چنين كسى بفيوضات غير متناهى و مقامات ارجمند انسانى فائز خواهد گرديد
إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمانَةَ عَلَى السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ الْجِبالِ
سخنان مفسرين در توجيه آيه كه مقصود از امانت چيست .
1 - مقصود طاعت است كه اداء آن لازم است مثل امانت ظاهرى كه بايد به صاحب امانت برگرداند ( ابو العاليه ) 2 - حدود شرع از فرائض و احكام كه آن هم امانت است ( ابن عباس و مجاهد ) 3 - نماز و روزه و زكات و حجّ و جهاد و يا امانت مردم يا وفاء بعهود و