بمراتب زيادتر از عذاب ضعفاء باشد اصلا عذاب و ثواب بر اعمال بد يا خوب انسان بمقتضاى عقل و دانش وى خواهد انجام گرفت .
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ آذَوْا مُوسى
شايد خطاب بمنافقين باشد كه به ظاهر ايمان آورده و در باطن در مقام ايذاء پيمبر اكرم ( ص ) بودند كه آنان را تشبيه ميگرداند به آنهايى كه به حضرت موسى عليه السلام افتراء زدند .
سخنان مفسرين در توجيه آيه
1 - آيه اشاره بزيد و زينب است كه پس از طلاق دادن زيد زينب را و ازدواج رسول ( ص ) با او بعضى از منافقين طعنه بر رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم زدند كه عاشق زن پسر خوانده خود شده و چنين عمل بر حضرتش سزاوار نبود اين بود كه آيه آمد و حضرتش را تبرئه نمود كه بامر خدا اين عمل انجام گرفته .
2 - راجع باذيّت موسى ( ع ) است بقولى قارون نسبت زنا بحضرتش داد كه گويند مال زيادى بزن زانيهاى داد كه وقتى حضرت موسى عليه السلام مشمول موعظه است بين مردم بلند شود و بگويد موسى ( ع ) با من زنا كرده و آن زن زانيه به عكس از بين مردم برخواست و گفت قارون به من چنين و چنان گفته و من هرگز بپيغمبر خدا نسبت دروغ نخواهم داد .
و بقول ديگر مردم حضرت موسى ( ع ) را بقتل هارون برادرش متّهم نمودند وقتى كه هارون ( ع ) در كوه طور وفات نمود گفتند موسى ( ع ) او را كشت ملائكه جسد هارون را بيرون آوردند و ارائه دادند تا مردم بفهمند كه او بمرگ خدايى مرده كسى او را نكشته است .
فَبَرَّأَهُ اللَّهُ مِمَّا قالُوا وَ كانَ عِنْدَ اللَّهِ وَجِيهاً
( ما ) در ( ممّا ) مصدريّه است ، پس از آنكه نسبت ناروا به حضرت موسى عليه السلام داديد خداوند او را تبرئه نمود و بمردم عصمت و پاكى او را ظاهر گردانيد زيرا كه موسى ( ع ) نزد خداى تعالى مقام بلند و خصلتهاى نيكو دارد .