و ديگر زنى كه خود را بپيمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم هبه كند و مهر از او مطالبه ننمايد و اين حكم مخصوص تو است اى پيغمبر و براى مؤمنين جايز نيست كه اگر زنى خودش را به آنها بخشيد بدون عقد زن آنها بشود .
قَدْ عَلِمْنا ما فَرَضْنا عَلَيْهِمْ فِي أَزْواجِهِمْ وَ ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُمْ
يعنى بتحقيق كه ما دانستهايم آنچه را كه واجب كردهايم بر امّت از عقد و شرائط آن در باره زنهايشان و در داشتن مملوكات يعنى كنيزان ايشان .
لِكَيْلا يَكُونَ عَلَيْكَ حَرَجٌ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً
خداوند از راه لطف و كرم نسبت بنبى گرامى خود ازدواج با بسيارى از زنها را براى پيمبر برگزيده خود مباح گردانيده تا اينكه از اين جهت در مضيقه نيفتد و كار ازدواج بر او آسان باشد و نيز زنهاى او بدانند كه تمام كار او به حكم خدا و امر او است كه از طريق وحى به او دستور ميرسد و انجام ميدهد .
و البتّه در تعدّد ازواج هم حكمتهايى مندرج بوده نه اينكه از روى شهوت رانى و نفس پرستى حضرتش بسيار زن گرفته باشد چنانچه دشمنان دين نسبت ميدهند زيرا كه دانسته شده كه غير از عايشه كه باكره بوده تمام زنان پيغمبر شوهر مرده و بيوه زن بودند و رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم نظر بمصلحتى وى را ميگرفتند ( كار نيكان را قياس از خود مگير ) .