كلمات تكوينى و فيض الهى غير متناهى است
وَ لَوْ أَنَّ ما فِي الْأَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ أَقْلامٌ وَ الْبَحْرُ يَمُدُّهُ مِنْ بَعْدِهِ سَبْعَةُ أَبْحُرٍ ما نَفِدَتْ كَلِماتُ اللَّهِ
شايد مقصود از كلمات مخلوقات باشند كه در اينجا و سوره كهف آيه 109 فرموده
( لَوْ كانَ الْبَحْرُ مِداداً لِكَلِماتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ كَلِماتُ رَبِّي وَ لَوْ جِئْنا بِمِثْلِهِ مَدَداً )
اشاره باشد بسعه و كثرت مخلوقات كه كلمات تكوينى اويند ، در باره حضرت مسيح عليه السلام فرموده
( كَلِمَتُهُ أَلْقاها إِلى مَرْيَمَ )
و اين بيان دلالت واضح دارد كه مخلوقات خدا بى انتهاء است زيرا كه مخلوقات معلومات حقّند كه ناشى از علم و قدرت بى انتهاى او است ، درختان هر قدر زياد باشند براى قلم و درياها با سعه و كثرت آب مركّب گردند و به اينها هفت درياى ديگر اضافه شود و بخواهند مخلوقات خدا را بنويسند اينها تمام ميگردند پيش از آنكه كلمات كه ناشى از زبان قدرت و علم ازلى صادر گرديده تمام گردد زيرا كه اينها متناهى است و معلومات خدا غير متناهى .
مفسّرين در شأن نزول آيه چنين گويند كه يهوديها نزد رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم آمدند و گفتند تو مىگويى
( وَ ما أُوتِيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلَّا قَلِيلًا )
آيا در باره همه است فرمود آرى گفتند در كتاب تو هست كه بما تورات داده و در آن همه چيز هست در پاسخ فرمود با اينكه در تورات علم بسيارى است لكن نسبت بعلم حق تعالى اندك خواهد بود
إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
اشاره به اينكه خداوند غالب بر همه ممكنات و حكيم است كه فعل و عمل و خلقت او از روى حكمت بنظام عالم انجام ميگيرد خلقت و آفرينش او جزافى نيست
ما خَلْقُكُمْ وَ لا بَعْثُكُمْ إِلَّا كَنَفْسٍ واحِدَةٍ إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ بَصِيرٌ
به ( ماء ) نافيه و استثناء به ( الّا ) آفرينش انسان و مبعوث شدن وى را در قيامت مثل يك شخص معرّفى مينمايد همانطور كه در پيدايش و آفرينش شما زحمتى و مشقّتى نيست در مبعوث شدن شما در قيامت نيز براى خدا زحمت و مشقّتى نخواهد بود .
و شايد اشاره به اين باشد كه خلقت دنيوى شما و حيات اخروى شما يكى است