خير كسى ديگرى بهرهمند مىگردد .
در اينجا اشاره به اينكه اين الحاق ذريّه را به پدر و مادر با آنكه در مرتبه آنها نيستند آن نيز مثل باقى نعمتهايى است كه بمتقين عطاء مىكند راجع بسعى و كوشش پدران است كه تفضلا براى آنكه نعمت براى آنان تمام گردد اولادانشان را نيز ملحق به آنها ميگرداند ، و در جاى ديگر فرموده
( كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ رَهِينَةٌ إِلَّا أَصْحابَ الْيَمِينِ )
« 1 » كه اصحاب يمين رهين عمل خود نيستند بلكه كفار و اشقياء چنينند اصحاب يمين كه مؤمنين و متقيانند تفضلاتى كه در باره آنان مىشود فوق عمل آنها است چنانچه هر عمل نيك آنها ده برابر بلكه نسبت ببعضى بسته بمقام و خلوص آنها حدّ و اندازهاى براى آن نيست زيرا كه آنها مورد الطاف الهى واقع گرديدهاند .
وَ أَمْدَدْناهُمْ بِفاكِهَةٍ وَ لَحْمٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ
باز در مقام نعمتهاى بهشتيان است كه ما براى متقيان از ميوهجات و گوشت و هر چه مايل گردند و از نعمتها آنچه را بخواهند زياد مىكنيم كه ديگر در تحصيل آن زحمت و تعبى نخواهند داشت .
از ( مما يشتهون ) چنين معلوم مىشود كه اهل ايمان و تقوى آنچه اشتها كنند باراده خودشان موجود ميگردد زيرا كه آنان مظهر خلاقيت حق تعالى گرديدهاند كه به خواهش و ميل خودشان هر چه بخواهند ايجاد مينمايند .
يَتَنازَعُونَ فِيها كَأْساً لا لَغْوٌ فِيها وَ لا تَأْثِيمٌ
اهل بهشت از يكديگر كاسه مملو از شراب بهشتى را بربايند و آن چنان شرابى است كه عقل را زائل نمىكند و باعث عمل بيهوده نميگردد .
اشاره به اينكه نعمتهايى كه براى اهل بهشت تهيه شده از هر آفت و گزندى خالى و صاف و بدون هيچ آفتى براى اهلش مهيا و آماده گرديده و مثل نعمتهاى
هامش
( 1 ) - در سوره المدثر آيه 40 هر كسى و هر نفسى گرو اعمال خود او است مگر ياران دست راست