انكار حق و اهل حق را نمودند حال در منزلگاه خود جهنم كه مملو از شكنجه و عذاب است درآييد و اين عذاب جهنم جزاء و كيفر عمل شما است خواه صبر كنيد يا صبر نكنيد عذاب از شما بازداشته نخواهد شد زيرا چنانچه در آيه بالا تذكر داده شد عذاب بر آنها واقع است و دفع كنندهاى براى آن نيز نميباشد و اين عذابى است كه در دنيا اهلش براى خود تهيه نمودهاند .
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ نَعِيمٍ فاكِهِينَ بِما آتاهُمْ رَبُّهُمْ وَ وَقاهُمْ رَبُّهُمْ عَذابَ الْجَحِيمِ
پس از تهديد كسانى كه انكار آيات الهى را نمودند و تابع هواى نفسانى گرديدند و عمر خود را در لهو و لعب گذرانيدند بپرهيزكاران و كسانى كه خوددارى نمودند از پيروى نفس و شيطان و مطيع حق و سفراء و رسولان الهى گرديدند و پرهيزكارى ملكه آنها گرديده تا آنكه متصف گرديدند بصفت تقوى آنان را ببهشت و نعمتهاى آن بشارت ميدهند .
و بايد دانست كه تقوى مقام ارجمندى است و مرتبه تقوى فوق مرتبه ايمان است هر مؤمنى داراى ملكه تقوى نيست اگر چه داراى ايمان باشد لكن به عكس هر شخص با تقوايى داراى ايمان خواهد بود .
خلاصه آيه در مقام بيان درجات متقيان است كه روزى كه آسمان شكافته و اجزاء زمين متفرق و عالم دنيا منحل ميگردد و كافرين در آتش كشيده ميشوند در آن روز قيامت مؤمن با تقوى در بهشتها و نعمتهاى فراوان متنعم و به آنچه پروردگار آنها بايشان عطا نموده و آنان را از عذاب دردناك جهنم نگاه داشته شادمانند
( فاكِهِينَ بِما آتاهُمْ رَبُّهُمْ )
( ماء ) موصوله عموم دارد و عطاء پروردگار منحصر بنعمتهاى جسمانى نيست شايد مقصود اين باشد كه متقين از تمام نعمتهاى روحانى و جسمانى محظوظ و از هر رنج و تعب و عذاب و آفتى در وقايه و امان حق تعالى محفوظ خواهند بود قوله تعالى
( إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي مَقامٍ أَمِينٍ )