شايد مقصود از آن چيزى كه فعلا قدرت بر آن ندارند فتح مكّه باشد يا غنيمتهاى ديگرى كه در زمان حيات حضرت رسول نصيب مسلمانها گرديد لكن اطلاق آيه و لفظ كثير در آيه قبل شامل ميگردد تمام غنيمتهايى كه تا قيامت نصيب مسلمانها خواهد گرديد .
وَ لَوْ قاتَلَكُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوَلَّوُا الْأَدْبارَ ثُمَّ لا يَجِدُونَ وَلِيًّا وَ لا نَصِيراً سُنَّةَ اللَّهِ الَّتِي قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلُ وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا
ذات متعال به پيمبرش خبر ميدهد كه اگر كفار از بنى اسد و غطفان در مقام جنگ با شما برآيند از آن خوف و ترسى كه خداوند در دل آنها انداخته از جنگ پشت مىنمايند و فرار ميكنند و كفار در همه حال منكوب و مخذول و بىپناه خواهند بود نه دوستى دارند و نه يار و ياورى اشاره به اينكه دوستى حقيقى و پناهگاه منحصر بمقام كبريايى و عظمت حقانى است كسى كه خود را در حصن حصين ( لا إله الا اللَّه ) داخل نگردانيد پناهگاهى براى وى نيست و در هيچ كارى موفقيت نصيب وى نخواهد گرديد .
سنت خدا و عادت خدا هميشه بر اين جارى گرديده چه در اين زمان و چه در زمان پيش يا بعد كه حق و اهل حق مظفر و غالب گردند چنانچه فرمود :
( لَأَغْلِبَنَّ أَنَا وَ رُسُلِي )
البته معلوم و محقق است كه :
( إِنَّ الْباطِلَ كانَ زَهُوقاً )
.
زيرا كه باطل مقابل حقّ فانى و مضمحل مىگردد و غير خدا و آثارش هر چه هست باطل و ناچيز است .