و كمال ايمانشان گناهانشان را پوشانيده و منزلت و مقام بلندى نزد پروردگارشان براى آنها مهيّا گردانيده و داخل رحمت الهى گرديدهاند .
در مقابل آنها از مردان و زنان منافقين و همچنين مردها و زنان مشركين آنان كه به خدا گمان بد مىبرند و بمقام الوهيت نسبت ناروا ميدهند مثل اينكه خدا را صاحب اولاد ميدانند و ملائكه را دختران خدا و حضرت مسيح ( ع ) و عزيز را اين اللَّه نامند يا در عبادت بتها را شريك خدا مينمايند مقام احديت بالاتر از اين است كه چنين نسبتهاى ناروايى به او داده شود بلكه گمان بد آنها بازگشت بخودشان خواهد نمود مقام الوهيت برتر از آن است كه فهم بشر بسرادق مقام آن برسد و نميتوان حدى و صفتى براى او فرض نمود مگر آن اسماء الحسنى و صفاتى كه خودش خود را به آن معرفى نموده اين است كه گويند اسماء اللَّه توقيفى است كسى حق ندارد از فهم خود صفتى يا اسمى نسبت بمقام كبريايى دهد .
خلاصه آيه در مقام بيان اين است كه همان طورى كه براى مؤمنين مقام بلندى آماده شده براى مشركين و منافقين از عذاب دركاتى مهيا گرديده و نيز همان - طورى كه مؤمنين در رحمت و مغفرت الهى واقع گرديدهاند همين طور مشركين در غضب الهى واقع خواهند بود و جهنّم جايگاه هميشهگى آنها است و براى آنها جهنم بد بازگشتى است .
وَ لِلَّهِ جُنُودُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ كانَ اللَّهُ عَزِيزاً حَكِيماً
تمام مملكت ملك و ملكوت مخصوص به خدا است و جميع اجزاء عالم لشگريان حق تعالى و تحت قيوميت و ربوبيت و استيلاء سلطان السلاطين و مسخر امر ويند و او است سلطان مقتدر و درستكار كه از روى لطف و حكمت بهر كس خواهد فتح و فيروزى و عزت چه در دنيا و چه در آخرت عطا مىنمايد و هر كرا بخواهد ذليل و مخذول مىگرداند
إِنَّا أَرْسَلْناكَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِيراً لِتُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ تُعَزِّرُوهُ وَ تُوَقِّرُوهُ وَ تُسَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَ أَصِيلًا