و نيز كلينى در اصول كافى از ابى عبد اللَّه عليه السّلام چنين روايت مىكند كه فرموده :
( ان اللَّه تعالى وضع الايمان على سبعة اسهم ، على البرّ ، و الصدق ، و اليقين ، و الرضا ، و الوفاء ، و العلم ، و الحلم ، ثم قسم ذلك بين النّاس فمن جعل فيه هذه السبعة الاسهم فهو كامل محتمل ، و قسم لبعض الناس السهم ، و لبعض السهمين ، و لبعض الثلاثة حتى انتهوا الى سبعة ، ثم قال عليه السّلام لا تحملوا على صاحب السهم سهمين و لا على صاحب السهمين ثلاثه فتبهظوهم ، ثم قال ( ع ) كذلك حتى ينتهى الى سبعة )
و تمام اين دو حديث و شرح آن در اربعين هاشميه است .
و عبد العزيز قراطيسى از ابى عبد اللَّه چنين روايت مىكند كه فرمود
يا عبد العزيز ( ان الايمان عشر درجات بمنزلة السلّم يصعد منه مرقاة بعد مرقاة الى ان قال و اذا رأيت من هو اسفل منك بدرجة فارفعه اليك برفق و لا تحملن عليه مالا يطيق فتكسره ) « 1 »
هامش
( 1 ) محققا خداى تعالى ايمان را بر هفت سهم وضع نموده يعنى براى كمال ايمان هفت درجه قرار داده
قوله « ع » ( على البر )
شامل ميگردد تمام اقسام و انواع احسان نمودن به غير از مال و جاه و عرض و غير آن و از حيثيت كميت و كيفيت نيز درجات و مراتبى دارد و شايد مقصود از صدق در اينجا استقامت در دين باشد و يقين اعتقاد جازم مطابق واقع است و براى آن مراتبى است چنانچه در همين حديث بالا كه از عبد العزيز نقل نموديم امام « ع » فرموده ( ايمان ده درجه دارد بمنزله نردبان كه بايستى از نردبان ايمان پله پله بالا رفت و اگر كسى را ديدى كه در مرتبه پائين است او را ببر بسوى خودت در مرتبه بالاترى و چيزى كه در طاقت وى نيست تحميل بر او نكن كه او را ميشكنى ( قوله « ع » ) پس از آن ايمان را بين مردم تقسيم نمود و فرمود كسى كه داراى هفت سهم باشد چنين كس بكمال ايمان رسيده و براى بعضى يك سهم ايمان است و بعضى ديگر را دو سهم و بعضى را سه سهم است تا برسد بهفت سهم پس از آن فرمود كسى كه داراى يك سهم از ايمان است نبايد دو سهم از ايمان بر وى تحميل نمائيد كه هلاك ميگردد و همچنين كسى كه داراى دو سهم از ايمانست نبايد سه سهم تحميل او نمود كه سقوط مينمايد .