اى محمد به اين كفار منكرين قيامت بگو خدا زنده مىكند شما را در حيات دنيا پس از آنكه نطفه مرده بوديد و پس از حيات دنيا شما را ميميراند و پس از آن در روز قيامت شما را جمع ميگرداند و اين مرگ و حيات و جمع شدن در روز قيامت شك و ريبى در آن نيست لكن بيشتر مردم نميدانند .
اشاره به اينكه اگر شما عالم بوديد به ترتيب خلقتتان و نظام خلقت و حكمت آفرينش خودتان را ميدانستيد و چگونگى حيات و ممات خود را در نظر مىآورديد مىفهميديد و بيقين ميدانستيد كه مرگ و حيات در بشر حكمت بزرگى در بردارد مرگ دنيوى مقدمه حيات ابدى است زيرا كه غايت و فائده حيات و ممات دنيوى براى اين است كه آنچه مبدء آفرينش در استعداد انسان گذارده بمرگ بفعليت و غايت برسد و وقتى شيئى بفعليت اخير خود رسيد قابل بقاء ميگردد و چون غايت خلقت انسان بقاء و حيات جاودانى است ديگر فناء پذير نيست اين است كه پس از انقضاء عالم دنيا افرادى كه بتعاقب در اين عالم آمده و رفتهاند در نشئه قيامت براى بقاء هميشگى با هم جمع ميگردند و بجزاء و كيفر اعمال خود ميرسند و اگر غير از اين بود وجود انسان بلكه خلقت عالم لغو و بيهوده مىگرديد و كار لغو از ساحت قدس الهى بيرون است ( و
لا رَيْبَ فِيهِ
) يعنى شكى در آن نيست زيرا كه اين مطلب نزد دانشمندان واضح و ظاهر است لكن مردمان جاهل و نفهم كه نه خود را ميشناسند و نه مبدء و نه معاد خود را و عقلشان پابند هواهاى نفسانى آنان گرديده و غير از محسوسات چيزى را نتوانند درك كنند گويند مردهها زنده شوند و بما بگويند تا ما بحيات بعد از مرگ تصديق بنمائيم .