بمسك مهر زده شده و مزاجه من تسنيم كه خمر آنها بسته شده بمرتبه فوق است
عَيْناً يَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ
چنين مينمايد كه براى مقربين چشمه ديگرى است خالص ممزوج به چيز ديگرى نيست لكن آب اهل يمين خالص نيست بلكه آبى است ممزوج كه چنين اشخاص اگر چه از خوبان و صلحاء و مؤمنين محسوبند لكن مثل مقرّبين خالص نيستند در تفسير روح البيان در تفسير آيات بيان خوبى دارد كه مختصرى از آن را ترجمه مينمايم
يَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ
مقصود قرب معنوى روحانى است يعنى مقربين از آب صرف خالص مىآشامند و ( بها ) در آيه اشاره به اين است كه تسنيم در بهشت روحانى است و آن ناشى از معرفت خدا و محبت او و لذّت نظر ( بوجهه الكريم ) است و رحيق آن ابتهاج و سرورى است كه گاهى از نظر بوجه اللَّه پديد ميگردد و گاهى از نظر نمودن بمخلوقات پيدا مىشود و مقربين افضل و بالاتر از ابرارند چنانچه تسنيم اعلى و احلى از رحيق است و چون مقربين مشغول بما سوى اللَّه نشدند و محبّت حق را بمحبت غير آميخته نگردانيدند شراب ايشان صرف است و آنان كه محبت آنها آميخته باشد شراب آنها نيز ممزوج است .
ما شراب عشق ميخواهيم بيدردى و غم * صاف نوشان ديگر و دردى فروشان ديگرند
در بحر الحقايق است رحيق اشاره به شراب خالص از كدورات خمر كونين است و ظروف مختومه اشاره برئ قلوب اولياء و اصفياء است كه ختام آن مسك محبت است كه از اين ظروف محبّت نميآشامند مگر اشخاصى كه در سلوك الى اللَّه طالب صادقند و تسنيم اعلا مراتب محبّت است يعنى محبّت ذاتيه غير ممزوج بصفات و افعال الهى و مقرّبان اهل فناء فى اللَّه و بقاء با اللَّه ميباشند . ( پايان )
إِنَّ الَّذِينَ أَجْرَمُوا كانُوا مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا يَضْحَكُونَ ، وَ إِذا مَرُّوا بِهِمْ يَتَغامَزُونَ