و استهزاء ميكردند در قيامت مؤمنين در حالى كه بر تختهاى عالى تكيه زده بكفار نظر ميكنند و به آنان ميخندند .
در بعضى روايات رسيده چون خداوند خواهد بر سرور اهل بهشت بيفزايد درى از بهشت بسوى جهنم باز مىكند اهل جهنم به گمان آنكه براى آنان در باز شده افتان و خيزان ميشتابند وقتى بدر بهشت ميرسند در بسته ميگردد آن وقت مؤمنين به آنها ميخندند
هَلْ ثُوِّبَ الْكُفَّارُ ما كانُوا يَفْعَلُونَ
هل به صورت استفهام و در معنى براى تقرير و ثبوت است يعنى مجازات و كيفر اعمال كفّار مطابق عمل آنها است ثوب در لغت بمعنى بازگشت هر چيزى است به حالت اول و جمع ثوب اثواب است و جزاى عمل خير را ثواب گويند نظر به اينكه همان عمل نيك است كه بازگشت به انسان مينمايد و آن را جزا و ثواب نامند تصورا كه آن بعينه همان عمل خير او است چنانچه در بسيارى از آيات جزا را ثواب ناميده مثل قوله تعالى
وَ اللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الثَّوابِ
و در جزاء عمل بد نيز به همين معنى آمد مثل همين آيه
هَلْ ثُوِّبَ الْكُفَّارُ
اشاره به اينكه خداوند ظلم نمى - كند
لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ
جزاى عمل هر كسى را مطابق عملش ميدهد بلكه خود عمل است كه به صورت جزا بازگشت به انسان مىكند ان كان خيرا فخيرا و ان كان شرا فشرا
فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ
اين آيه چنين مينمايد كه خير و شرّ در قيامت به صورت واقعى خود تجسّم مينمايند و انسان آنها را بعينه مىبيند و مشاهده مىنمايد .