( ترجمه )
بنام ايزد هستى بخش صاحب رحمت عام و خاص
هنگامى كه آسمان شكافته شود ،
و هنگامى كه ستارگان فرو ريزند
و هنگامى كه درياها روان گردد ،
و هنگامى كه مردم از قبرها برانگيخته شوند ،
آن وقت هر كسى دانا ميگردد به آنچه پيش و عقب انجام داده ،
اى انسان چه تو را بر اين داشته كه مغرور شدى بپروردگار كريم ،
آن كسى كه آفريد تو را و اعضاى تو را مساوى و معتدل قرار داد ،
و در هر صورتى كه ارادهاش تعلّق گرفته تو را تركيب نمود ،
نه چنين است كه گمان كردهايد بلكه انكار ميكنيد قيامت را ،
و محقّقا ملائكهاى هستند كه حافظ و نگهبان اعمال شمااند ،
نويسندگان بزرگ مرتبهاند ،
ميدانند آنچه شما ميكنيد ،
محقّقا نيكوكاران در بهشت پر نعمتند
و اينكه اشرار و فسّاق هر آينه در جهنماند ،
روز رستاخيز در جهنّم درافتند ،
و هيچ وقت آنان از آتش دور نتوانند بود ،
و تو چگونه توانى بدانى روز رستاخيز چه روزى است ،
پس چطور دانا ميشوى كه روز قيامت چيست ،
روزى است كه هيچ نفسى مالك نيست براى خود چيزى و در آن روز تمامى امور راجع به حق تعالى است
( توضيح آيات )
إِذَا السَّماءُ انْفَطَرَتْ ، وَ إِذَا الْكَواكِبُ انْتَثَرَتْ
فطر در لغت بمعنى شكافتن و پاره شدن از بالا به پائين است قوله تعالى
هَلْ تَرى مِنْ فُطُورٍ
يعنى اختلال در آن نيست و فطر به دو معنى ضد هم استعمال شده گاهى براى فساد و بهم خوردگى استعمال مىشود مثل
السَّماءُ مُنْفَطِرٌ بِهِ
و گاهى براى اصلاح مثل قوله تعالى ( فطر اللَّه الخلق ) و از اين باب است
فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها