مينمايد زيرا چون عالم طبيعت در مرتبه دانى عالم خلقت واقع گرديده محفوف بعدم و نيستى و قوه و استعداد است و جهات عدمى در آن بسيار است .
و چنانچه در معرفى شر گويند در هر جا شر يافت شود بازگشت آن يا بامر عدمى صرف ميگردد يا اگر وجودى براى آن فرض شود آن محفوف بعدم يعنى عدم مضاف يا عدم و ملكه ميگردد و آنچه شرّ در عالم پديد ميگردد راجع به همان جهات عدمى و نيستى است كه ناشى از دورى از حق تعالى و رحمت واسعه او است .
اين است كه خطاب بنبى خاتم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم مينمايد كه بگو بامّت خود كه من پناه گيرندهام از هر شريكه ناشى از عالم خلق و از قبل مفسدين و ظالمين و مردمان پست متوجه به من ميگردد بپروردگارى كه مربى عالم و پديد آورنده عالم خلق است بايد دانست كه پناه گرفتن و در پناه مربّى فلق واقع گرديدن بلفظ و گفتار نيست انسان هر قدر به زبان بگويد
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ
و دلش بجاى ديگر متوجه باشد در پناه پروردگار فلق واقع نميگردد پناه گرفتن و در پناه مربّى فلق وقتى واقع ميگردد و صورت خارجى پيدا مينمايد كه آدمى واقعا و حقيقتا پناهنده به او گردد و آن در صورتى محقق ميگردد كه انسان از طريق عبادت و خلوص نيت و توجه كامل بمبدء خود آن فطرت خدا داد خود را قوّت دهد و معرفت و محبّت وى بمقام الوهيّت كامل گردد و هدف و نقطه نظر او بسوى آن فرد ازلى مستدام گردد و از خلق ببرد و هميشه اوقات بسوى او نگران باشد آن وقت در پناه او و در قلعه محكم توحيد محفوظ ماند و دست شياطين جنّى و انسى از دامن كبريايى وى كوتاه ميگردد زيرا ديگر چنين كسى در پناه مربى عالم خلق واقع گرديده كه تمام عوالم خلقت تحت اقتدار و تربيت آن مربى عالم واقعند
سخنان مفسرين در شأن نزول آيه
1 - حديثى نقل ميكنند كه جبرئيل آمد و گفت يا رسول اللَّه عفريتى با تو دشمنى مىكند وقتى در جامه خواب ميروى اين دو سوره معوّذتين را بخوان 2 - خداوند اين دو سوره را فرستاد كه پيمبر خود را از نظر بد حفظ كند