( ترجمه )
بنام ايزد هستى بخش صاحب رحمت عام و خاص
بگو اى رسول پناه ميبرم بپروردگار شكافنده صبح روشن ،
از آنچه خلق شده ،
و از شرّ شب تاريك وقتى درآيد ،
و از شر زنان افسونگر چون ( بجادو ) در گرهها بدمند ،
و از حسود بدخواه
( توضيح آيات )
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ
فلق در لغت بمعنى شكافتن و جدا نمودن بعضى از بعض ديگر آمده
إِنَّ اللَّهَ فالِقُ الْحَبِّ وَ النَّوى
در سوره انعام آيه 95
فَانْفَلَقَ فَكانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيمِ
سوره شعراء آيه 63 كه در قرآن مجيد فلق بمعنى شكافتن و جدا نمودن بسيار آمده و يكى از اسماء الحسنى ( الفالق ) است و در اين آيه مفسرين ( الفلق ) را بمعنى سفيدى صبح صادق گرفتهاند كه سفيدى صبح سياهى شب را ميشكافد و روز را از شب جدا مىكند و آيه خطاب پيمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم نموده كه بگو پناه ميبرم بپروردگار صبح و مربى و مدبر عالم در تفسير على بن ابراهيم گويد فلق چاهى است در جهنم و در آن صندوقى است از آتش كه اهل جهنم از حرارت آن بفغان مىآيند و در آن شش نفر از اولين و شش نفر از آخرين منزل دارند شش نفر از اولين ( 1 ) پسر آدم قابيل كه برادر خود هابيل را كشت ( 2 ) نمرود بن كنعان كه ابراهيم را در آتش انداخت ( 3 ) فرعون موسى ( 4 ) سامرى كه گوساله را خدا ناميد ( و بنى اسرائيل را فريب داد كه به گوساله سجده كنند ) ( 5 و 6 ) آن كسى كه هوّد اليهود و نصّر النّصارى شايد مقصود اين باشد كسى كه يهود را بيهوديت و نصارا را بنصرانيّت وادار نمود .
و آن شش نفر از آخرين اولى و دومى و سومى و چهارمى پنجم صاحب خوارج