[ سوره الكافرون ( 109 ) : آيات 1 تا 6 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ ( 1 ) لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ ( 2 ) وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ ( 3 ) وَ لا أَنا عابِدٌ ما عَبَدْتُّمْ ( 4 )
وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ ( 5 ) لَكُمْ دِينُكُمْ وَ لِيَ دِينِ ( 6 )
[ ترجمه ]
بنام ايزد هستى بخش صاحب رحمت عام و خاص
( اى پيمبر ) بگو اى جماعت كافرين ،
من عبادت نميكنم آنچه را شما عبادت و پرستش ميكنيد ،
و شما نيز پرستش نميكنيد ( آن خداى يكتايى را ) كه من پرستش ميكنم ،
و هرگز من عبادت نميكنم آنچه را كه شما عبادت ميكنيد ،
و شما پرستش نميكنيد آن كسى را كه من پرستش مينمايم ،
دين شما براى خودتان ، و دين من نيز براى خودم .
( توضيح آيات )
قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ ، لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ ، وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ الف و لام ( الكافرون ) الف و لام عهد است و جمع بواو و نون براى قلّت آرند و ( لام ) در ( لا اعبد ) را براى زمان حال آرند و ( ما ) در ( ما اعبد ) را براى استقبال و كافر مشتق از كفر است و كفر بمعنى پوشيدن است و كافر كسى را گويند كه حق را ميپوشاند يا به زبان از روى لجاجت و كبر و تعصّب دانسته و فهميده انكار مينمايد يا در اثر ظلمت و تيره‌گى قلبش گويا پرده سياهى روى قلبش را گرفته و قلبش در اثر زيانكارى و هواپرستى سياه گرديده و زبانش لكنت پيدا نمود نميتواند بحقيقت اعتراف نمايد . مفسّرين در شأن نزول آيه گويند اين آيه راجع بجماعتى از قريش فرود آمده كه از جمله آنها عاصم بن وابل و حارث قيس سهمى و وليد بن مغيرة و اسود