پروردگارى كه دائم الفضل و كثير الاحسان است به نظر بعيد مىآيد كه از آنچه بمخلوقاتش روزى داده در مقام پرسش آيد مگر آنكه سؤال شود از كجا آوردى و در چه مصرف خرج كردى لكن كرم و عظمت حق تعالى بالاتر از اين است كه از آن چيزى كه بنده او خورده يا آشاميده سؤال كند و بهترين توجيهات همانست كه از نعمت رسالت رسول اسلام صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و از نعمت ولايت أمير المؤمنين و اولادان آن بزرگواران سؤال شود كه راجع به اين دو نعمت بزرگ چگونه عمل كرديد و بشكرانه اين دو نعمت چطور قيام نموديد آيا كفران نعمت نموديد و مخالفت ورزيديد يا اطاعت كرديد و سعادتمند گرديديد در تفسير منهج الصادقين از كتاب عيون الاخبار الرضا بسند صحيح از ابراهيم عباس صولى كه كاتب اهواز بوده روايت مىكند كه چنين گفته من نزد على بن موسى الرضاء عليه السّلام بودم فرمود در دنيا نعمت حقيقى وجود ندارند بعضى فقهاء در آن مجلس حضور داشتند گفتند حضرت عزت فرموده
لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ
اين نعيم در دنيا است و آن آب سرد است آن گاه حضرت رضا عليه السّلام بصداى بلند فرمود اين طور آيه را تفسير ميكنيد بعضى از شما به آب سرد تفسير ميكنيد و بعضى بطعام و گروهى بخواب خوش اين چنين نيست كه مىگوييد زيرا كه پدر من از پدرش ابا عبد اللَّه عليه السلام چنين نقل نموده كه جماعتى نزد حضرتش در تفسير قوله تعالى
ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ
همين تعبيرات را نمودند آن گاه حضرت در غضب شد و فرمود خداى عز و جل از آنچه ببندگانش تفضل نموده سؤال نميكند و بر آنان منّت نميگذارد چگونه ( خدايى كه دائم الفضل و كثير الاحسان است ) بر بنده خود منت ميگذارد در صورتى كه منت گذاردن مخلوق بعضى بر بعض ديگر قبيح است پس چطور توان چيزى كه نسبت بمخلوق پسند نيست نسبت به خالق داد پس مقصود از نعمتى كه از آن سؤال مىشود محبت اهل بيت پيمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و موالات آنها است كه بعد از توحيد و نبوت از آن سؤال مىشود و اگر از اينها جواب صحيح