از عبد اللَّه عمر چنين نقل ميكنند كه گفته چهار كوهست كه نزد خدا مقرب است طور تينا طور ذينا طور سينا طور ايتمانا طور تينا دمشق است طور سينا بيت المقدس طورى است كه موسى عليه السّلام با خدا مناجات مينمود طور ايتمانا مكه است و مقصود از بلد امين شهر مكه است كه شهرى است استوار و نيز آراى ديگرى از مفسرين در اينجا نقل شده كه بيانش طولانى است مختصر نموديم .
لكن داعى نداريم كه اين توجيهات و تأويلات را در كلام الهى بنمائيم اولا بچه دليل بايستى حتما در قرآن اشيايى كه بفكر كوچك ما بزرگ مينمايد مورد قسمهاى قرآن قرار دهيم و ثانيا همين تين و زيتون كه به نظر بدوى ما كوچك مينمايد چون جزء نظام عالم و دو نوع از نبات بشمار ميرود و مشتمل بر فوائد بسيار و دو قسم از مأكولاتى است كه انسان به آن تغذيه مينمايد البته به اين لحاظ بزرگ و شريفند و چون آيه در مقام خلقت انسان و زيبايى او است و عنصر غالب انسان از خاك است شايد به اين مناسبت نباتات را مورد سوگند قرار داده
لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ
اشاره به آن چيزى است كه انسان را از باقى حيوانات تخصيص داده از عقل و فهم و عمل نيك و سجيه نيكو و استواى قامت و آنچه كمال و جمال در عالم خلقت تصور ميگردد بالتمام در عالم انسانى نمونهاى از آن نهاده شده كه هر فردى از افراد بشرى را اگر موازنه كنى با عالم وجود خواهى ديده كه عالمى بالتمام در او پيچيده شده و همين است سر استيلاء وى بر تمامى موجودات كه قوت و قدرتى دارد كه از راه علم و تجربه و عمل تمام عوالم طبيعيات و مادّيّات را مسخّر خود گرداند و در آن تصرف نمايد و اگر از تمام عوالم وجود در او نمونهاى نبود چگونه ميتوانست در آنان نفوذ نمايد و آنها را تحت تصرف خود درآورد اين آيه جواب قسم است كه به چهار نوع موجودات كه در مرتبه خود