سر انجام نيكوكاران است گفت من هم بهشتى بنا كنم و در صحراى آرم بناى بسيار مجلّلى به پا نمود كه ستونهاى آن از طلا و نقره و قصرهاى آن از زبرجد و در آن اصناف اشجار و نهرهاى بسيار قرار داد و در مدّت سيصد سال آن عمارت بپايان رسيد و عمر شداد نهصد سال بود و پس از آنكه آن بناى عالى و دستگاه مجلل بپايان رسيد خود شداد با وزراء و اعيان مملك بتماشاى عمارت رفتند يك روز راه مانده به آن جا رسند بصيحه آسمانى همگى آنان هلاك گرديدند مفسرين از بهشت شداد حكايتى نقل ميكنند كه در زمان خلافت معاويه شخصى بنام عبد اللَّه گذارش بمحلّى افتاد و آن قصر مجلّل را مشاهده نمود و مقدارى از جواهرات آن برداشت وقتى عبد اللَّه حكايت را براى معاويه بيان نمود معاويه كعب الاخبار را استحضار نمود و او عبد اللَّه را تصديق نمود و گفت چنين شخصى با اين علامت كه عبد اللَّه داراست به آن جا ميرسد .
لكن چنانچه بعضى گفتهاند اين بهشت دروغى است كه معاويه با كعب الاخبار بهم بافتهاند آرى اگر چنين بهشتى در دنيا بود چگونه از زمان شداد تا زمان معاويه ممكن بود كسى از آن اطلاعى پيدا ننمايد و نيز چون سند معتبرى از اخبار آل محمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بما نرسيده داخل ميگردد در افسانههاى ديگر و اعتبارى به آن نيست
الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلادِ ، فَأَكْثَرُوا فِيهَا الْفَسادَ ، فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذابٍ
الّذين اشاره دارد بعاد و ثمود و فرعون كه اينان در ممالك و شهرستانها بسيار فساد نمودند و مردم را بقهر و بندگى ميگرفتند و پس از آنكه خداوند چندين سال به آنان مهلت داد بالاخره آنها را به عذاب گرفت .
شايد تازيانه عذاب اشاره به اين باشد كه اگر چه كيفر اعمال نكوهيده در قيامت بايستى انجام گيرد لكن وقتى خطا كارى مخصوصا ظلم و تعدّى جابرانه بسيار گرديد در اين عالم نيز نمونه عذاب ظاهر ميگردد اين است كه عذاب دنيا را نسبت به عذاب آخرت مثل تازيانهاى بشمار آورده .