احاديث او در منتخب موجود بايد گفت كه نسبت موجود نسبتى نيست كه براساس آن بتوان نتيجه گرفت كه او از افراد ضعيف بسيار نقل مىكند . « 1 »
بههرحال از ميان اساتيد كشى ، عياشى و نصر بن صبّاح بلخى از ديگران مهمترند و بيشترين تعداد روايت كشى از آنهاست و از ميان شاگردان كشى نيز تنها نام سه تن از آنان براى ما مشخص است ؛ نام هارون بن موسى تلّعكبرى ( م 385 ه ) كه در طريق شيخ طوسى به كتاب كشى در كتاب الفهرست شيخ آمده « 2 » و نام ابو القاسم ، جعفر بن محمد بن قولويه ( م 368 ه ) كه در طريق نجاشى به كتاب كشى در فهرست نجاشى ذكر شده و نام حيدر بن محمّد بن نعيم سمرقندى كه در فهرست شيخ طوسى آمده كه او از ابو عمرو كشى روايت مىكند .
شايان ذكر است كه برخى بر آناند كه كشى علاوه بر كتاب مذكور كتاب فهرست نيز داشته است ، يعنى با وجود آنكه شيخ طوسى و نجاشى تنها از يك كتاب كشى ياد مىكنند ، اما كشى كتاب ديگرى هم داشته كه در كتاب خود ، از آن با عنوان الفهرست ياد مىكند . مؤلف ذيل نام فضل بن شاذان مىنويسد : اين فرد نگاشتههايى دارد كه نام برخى از آنها را در اين كتاب و برخى را در كتاب فهرست مىآورم « و قيل : إنّ للفضل مائة و ستّين مصنّفا ، ذكرنا بعضها فى كتاب الفهرست » . « 3 »
قطعا اين عبارت از اضافات شيخ طوسى در كتاب است و يا در حاشيه نوشته شده و سپس كاتبان آن را به اشتباه در متن داخل كردهاند .
هامش
( 1 ) . اگر گفته شود كه كتاب موجود منتخب كتاب اصلى است و شيخ طوسى در گزينش ، روايات ضعيف را حذف كرده لذا نسبت ارائهشده كه براساس كتاب فعلى است حكايتگر وضعيت كتاب اصلى نيست ، در پاسخ بايد بگوييم از يكسو قرينهاى دال بر گزينش روايات صحيح وجود ندارد و از سوى ديگر باقى ماندن روايات ضعيف دال بر عدم تصميم بر حذف روايات ضعيف است .
( 2 ) . الفهرست طوسى ، ص 141 .
( 3 ) . اختيار معرفة الرجال ، ص 545 .