براى نمونه بيان نام كامل أحمد بن محمد بن أحمد بن طلحه « 1 » او را از أحمد بن محمد بن احمد « 2 » و أحمد بن محمد بن أحمد بن طرخان « 3 » متمايز ساخته است .
2 . نسب . نجاشى گذشته از نام ، تا جايى كه امكان داشته اجداد و نسب هر شخص را تا نام كسى كه قبيله به وى انتساب داشته برشمرده است و در مواردى تا بيش از بيست نفر از اجداد شخص موردنظر را ذكر كرده است تا نسب وى يعنى انتساب او به خاندانى مشخص شود و در مواردى كه شخص از سادات و علويان بوده ، نسبت وى را تا امام على ( عليه السلام ) رسانيده است .
براى نمونه نسب عمر بن محمد بن عبد الرحمن با برشمردن 24 نفر از اجداد او مشخص شده است : عمر بن محمد بن عبد الرحمن بن أذينة بن سلمة بن الحارث بن خالد بن عائذ بن سعد بن ثعلبة بن غنم بن مالك بن بهثة بن جديمة بن الديل بن شن بن أفصى بن عبد القيس بن أفصى بن دعمى بن جديلة بن أسد بن ربيعة بن نزار بن معدّ بن عدنان .
و علوى بودن يحيى بن معتمد با بيان كامل نسب او مشخص شده است :
يحيى بن محمد بن أحمد بن محمد بن عبد اللّه بن الحسن بن على بن على بن الحسين بن على بن ابى طالب ( عليه السلام ) .
3 . كنيه . از جمله مميزات و مشخصاتى كه در كنار نام اشخاص ، و گاه در درجه اهميتى بيش از آن بين اعراب قرار دارد كنيهء اشخاص است و از اينرو گاه در اسناد نيز بهجاى آوردن نام راوى كنيهء وى بيان شده است .
نجاشى كنيههاى مختلف افراد را ذكر كرده است . براى مثال كنيهء ابراهيم بن عيسى براى او بيان شده است : ابراهيم بن عيسى أبو أيوب الخرّاز . « 4 »
4 . لقب . گذشته از مشخصات عمومىاى كه در شناسايى افراد از آنها استفاده
هامش
( 1 ) . همان ، ص 93 ، ش 232 .
( 2 ) . همان ، ص 86 ، ش 208 .
( 3 ) . همان ، ص 87 ، ش 210 .
( 4 ) . همان ، ص 20 ، ش 25 .