ث ) مونون تپه . اين تپهاى است بزرگ و از نظر كلى با نوع محوطههاى مروى اختلاف دارد . يك مصطبه به قطر 15 تا 20 متر گوشهء شمال شرقى اين محوطه وجود دارد و حداكثر ارتفاع اين تپه 15 - 16 متر و طول آن حدود 80 متر است و آثار يك ديوار دفاعى و برجهاى آن مشهود است . سفال و سكههاى جمعآورى شده از اين محوطه مربوط به اواخر دوران پارتى و اوائل دوران ساسانى هستند ، اما زندگى در اين محوطه در حقيقت از دوران سوم ياز آغاز شده است . قديمترين محوطهاى كه در نزديكى اينجا وجود دارد لوچكتپه در 2 كيلومترى شرق آن است . در زمان ساسانيان اين سكونت به طرف شمال گسترش پيدا كرده و رباطى هم در غرب مونون در اوائل دوران اسلامى ساخته شده است . اين رباط 100 * 100 متر است و ديوارهاى آن با چينههاى گلى به اندازههاى 80 در 80 سانتيمتر ساخته شدهاند . باتوجه به سستى ديوار دفاعى اين رباط و فقدان بناهاى داخل آن به نظر مىآيد كه اين رباط زود متروك شده است . در دوران اسلامى شهرى بزرگ و 500 هكتارى در غرب اين رباط گسترش يافته كه سفالهاى سدههاى چهارم و پنجم هجرى در آنجا ديده شده است . اين شهر نيز در هجوم مغولان از بين رفته است 141 .
مرو ( بازسازى جغرافياى تاريخى يك شهر بر پايه نوشته هاى تاريخى و شواهد باستان شناسى ) ( فارسى ) — صفحة 155
مساهمون: منصور سيد سجادى
ص١٥٥