مَنْ لَيْسَ مِنْ أَهْلِها ، وَلْيَسْفِكَنَّ في طَلَبِها دِماءً كَثيرَةً ، فَكانَ كَما قالَ أَبُوذَرٍ .
ثُمَّ قالَ : لَقَدْ عَلِمْتُمْ وَعَلِمَ خِيارُكُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ - صلّىاللَّه عليه وآله و سلّم - قالَ :
« أَلْأَمْرُ بَعْدي لِعَليٍّ ثُمَّ لِابْنَيِ الْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ ، ثُمَّ لِطَّاهِرينَ مِنْ ذُرَّيَّتي » .
فَأَطْرَحْتُمْ قَوْلَ نَبِيِّكُمْ وَتَناسَيْتُمْ ما عَهِدَ بِهِ إِلَيْكُمْ ، فَأَطَعْتُمُ الدُّنْيَا الْفانِيَةِ ، وَبِعْتُمُ الْآخِرَةِ الْباقِيَةِ الَّتي لا يَهْرَمُ شَبابُها وَلا يَزُولُ نَعيمُها ، وَلا يَحْزَنُ أَهْلُها ، وَلا تَمُوتُ سُكَّانُها ، بِالْحَقيرِ التَّافِهِ الْفاني الزَّائِلِ ، وَكَذلِكَ الْأُمَمُ مِنْ قَبْلِكُمْ كَفَرَتْ بَعْدَ أَنْبِيائِها ، وَنَكَصَتْ عَلى أَعْقابِها ، وَغَيَّرَتْ وَبَدَّلْتْ وَاخْتَلَفَتْ ، فَساوَيْتُمُوهُمْ حَذْوَ النَّعْلِ بِالنَّعْلِ ، وَالْقِذَّةِ بِالْقِذَّةِ ، وَعَمَّا قَليلٍ تَذُوقُونَ وَبالَ أَمْرِكُمْ وَتُجْزَوْنَ بِما قَدَّمَتْ أَيْديكُمْ وَمَا اللَّهُ بِظَلَّامٍ لِلْعَبيدِ .
3 - سپس ابوذر برخاست و گفت : اى جماعت قريش ؛ كار قبيحى مرتكب شديد ، و قرابت را رها كرديد .
به خدا قسم ؛ ( به وسيلهء كار شما ) گروهى از عرب مرتدّ خواهند شد ، و در دين شكّ خواهند كرد . و اگر شما امر را به اهل بيت پيامبرتان بسپاريد هيچ اختلاف و جنگى واقع نخواهد شد .
به خدا قسم ؛ اين امر به دست كسى افتاد كه با غلبه و قهر او را به دست آورد ( نه با شايستگى ) ، و از اين به بعد چشم كسانى كه هيچ اهليت ندارند به آن دوخته خواهد شد ، و خونهاى بسيارى در طلبش ريخته خواهد شد .
( و همان واقع شد كه ابوذر گفت . . . ) .
سپس ابوذر گفت : شما مىدانيد و خوبان شما مىدانند كه رسول خدا - صلّىاللَّه عليه وآله و سلّم - فرمود : « امر ( خلافت و زعامت ) پس از من از آن على - عليه السّلام - است ، سپس از آن فرزندم حسن و حسين - عليهما السلام - ، و پاكان و مطهّران از ذريّهام » .
ولى شما گفتهء پيامبرتان را دور انداختيد و آنچه را نزد شما به وديعت گذاشت به فراموشى سپرديد ، آرى شما از دنياى فانى پيروى كرديد ، و آخرت
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام صادق ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 276
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص٢٧٦