قال : فملت إليه وظننت أنّه عطشان فناولته الأداوة .
قال : فقال : لا حاجة لي بها ، ثمّ ناولني كتاباًطينة رطب .
قال : فلمّا نظرت إلى ختمه إذا هو خاتم أبي جعفر عليه السلام .
فقلت له : متى عهدك به صاحب الكتاب ؟
قال : الساعة .
قال : فإذا فيه أشياء يأمرني بها .
ثمّ قال : التفتُّ فإذا ليس عندي أحد .
قال : فقدم أبو جعفر عليه السلام فلقيته ، فقلت له : جعلت فداك ؛ رجل أتاني بكتابك وطينة رطب .
قال : إذا عجل بنا أمر أرسلت بعضهم ، يعني الجنّ .
وزاد فيه محمّد بن الحسين بهذا الإسناد : يا سدير ! إنّ لنا خدماً من الجنّ فإذا أردنا السرعة بعثناهم « 1 » .
سدير گويد : امام باقر عليه السلام مرا براى امورى در مدينه سفارش كرد ، در اين اثناء كه من به راه كوهستانى در منطقهء « روحاء » « 2 » رسيدم و سوار بر مركب خودم بودم شخصى را ديدم كه خود را در لباسش پيچيده بود .
راوى گويد : من به طرف او حركت كردم و خيال كردم كه او تشنه است ، كوزهء آبى به او دادم .
او گفت : من نيازى به آب ندارم ، سپس نامهاى به من داد كه هنوز مركب آن تر بود .
راوى گويد : چون به مهر نامه نگريستم ديدم مهر امام باقر عليه السلام است ، به او گفتم :
كى صاحب اين نامه را ملاقات كردهاى ؟
گفت : همين الآن .
راوى گويد : در آن نامه امام عليه السلام دستوراتى براى او داده بود ، آنگاه متوجّه شدم و ديدم كسى نزدم نيست .
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : ج 27 ص 17 ح 5 ، عن بصائر الدرجات .
( 2 ) - روحاء : منطقهاى ميان مكّه و مدينه است .