در روز جنگ خيبر ، پرچم را به على بن ابى طالب عليه السلام داد و خداوند ( خيبر را به دست على بن ابى طالب ) براى او فتح كرد .
ثوير مىگويد : آن گاه پدرم ، عبدالرحمن از نصب على ( براى خلافت ) در روز غدير و نيز از برخى فضائلى كه دربارهاش گفته شده ياد كرد و سپس به روايت خود چنين ادامه داد كه : سپس پيامبر صلى الله عليه و آله گريست .
به ايشان عرض شد : گريهء شما ناشى از چيست ؟ !
حضرت صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : جبرئيل عليه السلام به من خبر داد كه آنان به وى ظلم مىكنند و از ( رسيدن به ) حقّش ممانعت مىكنند و با او پيكار مىكنند و فرزندانش را مىكشند و پس از او بدآنها ظلم مىكنند ؛ و نيز جبرئيل عليه السلام از جانب پرودگارش - عزّوجلّ - به من خبر داد كه آن گاه كه قائمشان قيام كند و بر دشمنانش پيروز و فائق آيد و اين امّت بر محبّت به ايشان ( / اهلبيت ) اتّفاق نظر پيدا كنند ، آن ( وضعيّت اسفبار ، ) پايان و ( شمار ) دشمنان ايشان كاستى مىگيرد و آنهايى كه اينان ، ناپسندشان آيند ، خوار مىگردند و ستايشگرانشان فزونى مىگيرند و آن ( هنگام ، ) هنگام دگرگون شدن سرزمينها و ضعيف شدن بندگان و نااميد شدن از فَرَج است و در آن زمان است كه آن قائم ، در ميانشان ظهور مىكند .
سپس پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : نام او مانند نام من است و نام پدرش مانند نام پسرم [ پدرم ] « 1 » است و او از فرزندان دختر من است كه خداوند به وسيله اينان حقّ را آشكار مىكند و باطل را با شمشيرهايشان خاموش مىكند و ( در نهايت ، ) مردم كه برخىشان بدآنها مايلند و برخى ديگر از آنها مىترسند از آنها پيروى مىكنند .
عبدالرحمن مىگويد : گريهء رسولخدا صلى الله عليه و آله كه آرام شد ، حضرت صلى الله عليه و آله و سلم فرمود :
اى گروههاى مؤمنان ! مژده باد بر شما به خاطر فرج ؛ چرا كه ، وعدهء خداوند تخلّف
هامش
( 1 ) . طبق آنچه عالمان شيعه روايت كردهاند ، تعبير نخست صحيح است .