ابَىّ بن كَعب : يا رسولاللَّه ! دلائل و علامات مهدى كدامند ؟
امام جواد عليه السلام از پدران بزرگوارش روايت نموده كه پيامبر صلى الله عليه و آله ، در توصيف قائم ( آل محمّد ) ، به ابَىّ بن كَعب فرمود : همانا خداوند در صلب حسين نطفهاى مبارك ، پيراسته از آلودگيها ، طيّبة طاهرة و مطهرة قرار داد كه هر مؤمنى ، از ميان آنان كه خداوند ( از پيش ) ، براى ( پذيرش ) ولايت ، از ايشان پيمان گرفته ، به دو رضايت مىدهد و هر منكر ( ولايتى ) به دو كفر مىورزد ؛ پس او امامى پرهيزگار ، سُرُور آور ، مورد رضايت ، هدايتگر و هدايت يافته است كه بر اساس عدالت حكومت مىكند و به ( اجراى ) آن فرمان مىدهد ؛ ( سخن ) خداوند عزّوجلّ را راست مىشمارد و خداوند نيز سخن او را راست مىشمارد .
او ، آن گاه كه دلائل و نشانهها آشكار شوند ، از سرزمين تهامه ظهور مىكند . او گنجهايى دارد كه نه ( از جنس ) طلايند و نه نقره ؛ بلكه ( آنها ) اسبانى فر به و مردانى نشان دار هستند كه خداوند آنها را از شهرهاى دور دست به تعداد اهل بدر كه سيصد و سيزده مَردند براى او گرد مىآورد ؛ او به همراه خود كتابى مهر و موم شده دارد كه در آن تعداد اصحابش به همراه نامهايشان و شهرهايشان و سرشتها و زيورها و كنيههايشان در آن ( نوشته شده ) است ؛ ( اصحابى ) كه در راه اطاعت از او پُر كار و پُر تلاشند .
سپس ابى بن كعب به ايشان عرضه داشت : آن دلائل و علائم كدامند يا رسولاللَّه ؟ !
حضرت صلى الله عليه و آله فرمود : او پرچمى دارد كه به هنگام ظهورش خود به خود برافراشته مىشود و خداوند عزّوجلّ نيز او را به سخن مىآورد و آن پرچم به ايشان ندا مىدهد كه : « ظهور كن اى ولىّخدا ! و دشمنان خدا را بكش » ؛ اينها دو نشانه و علامتند .