يابْنَ عَبّاسٍ ! إِنَّ مِنْ عَلامَةِ بُغْضِهِمْ لَهُ ، تَفْضِيلَهُمْ مَنْ هُوَ دُونَهُ عَلَيْهِ ؛ وَ الَّذِي بَعَثَنِي بِالْحَقِّ ، ما بَعَثَ اللَّهُ نَبِيّاً أَكْرَمَ عَلَيْهِ مِنِّي وَ لا أَوْصِياءَ أَكْرَمَ عَلَيْهِ مِنْ وَصِيِّي عَلِيٍّ .
قالَ ابْنُ عبّاسٍ : فَلَمْ أَزَلْ لَهُ ، كَما أَمَرَنِي رَسُولُاللَّهِ صلى الله عليه و آله وَ أَوْصانِي بِمَوَدَّتِه وَ إِنَّهُ لَأَكْبَرُ عَمَلِي عِنْدِي . . . الخبر . « 1 »
يا رسولاللَّه ! آيا كسى هم هست كه به على بغض بورزد ؟ !
ابن عبّاس روايت مىكند كه به پيامبر صلى الله عليه و آله عرض كردم : مرا سفارشى بفرما .
حضرت فرمود : بر تو باد به مودّت به على بن ابى طالب . سوگند به آن كه مرا بحقّ ، به نبوّت مبعوث ساخت كه خداوند تنها زمانى حسنهاى را از بندهء خود قبول مىكند كه ابتدا از او دربارهء محبّت به على بن ابى طالب سؤال كند ؛ هر چندكه او ( / خداوندِ ) تعالى خود ، ( به احوال آن بنده ، از خود او ) آگاهتر است ؛ حال اگر او آن ( حسنه ) را به همراه ولايت او ( به نزد خداوند ) آورده باشد ، على رغم كوتاهىها و نافرمانيهايى كه قبلًا داشته است عملش را مىپذيرد و اگر ولايت او را نياورده باشد ، درباره چيزى از او هيچ پرسش نمىكند ، بلكه به او فرمان مىدهد كه به سوى آتش برود .
اى ابن عبّاس ! سوگند بدان كه مرا بحقّ ، به نبوّت مبعوث كرد ، آتش بر آن كه به على بغض مىورزد غضبناكتر از آنى است كه گمان برد كه خداوند فرزندى دارد .
اى ابن عبّاس ! اگر فرشتگان مقرّب و انبياى مرسَل ، بر بغض ورزيدن به او اجماع كنند - كه هرگز چنين كارى نخواهند كرد - يقينا خداوند آنها را به آتش ، عذاب خواهد نمود .
ابن عبّاس مىگويد : من گفتم : اى رسولخدا ! مگر كسى هم هست كه به على عليه السلام
هامش
( 1 ) . بحار الأنوار ، ج 27 ، ص 219 ، ح 4 ، عن أمالي الطّوسي .