عبارت « وَ يَسْلُكُ سَبيلَكُم » ؛ يعنى خدا ، مرا در راه شما قرار دهد ، به گونهاى كه از هدايت شما ، بهرهمند شوم .
همچنين ، عبارت « وَ يَهْتَدِى بِهُداكُم » ، يعنى از خدا مىخواهم تا از راهنمايىتان ، هدايت يابم . اين ، از آن جهت است كه امامان عليهم السلام ، راهى را پيمودهاند كه به سبب آن ، در زمرهء كسانى قرار گرفتهاند كه خدا ، از ايشان خشنود گشته و آنان را برگزيده است .
5 . محشور شدن با اهل بيت عليهم السلام
زائر ، اينك درخواست مهمترى را بيان مىكند و آن ، محشور شدن در جمع اهل بيت عليهم السلام است : « وَ يُحْشَرُ فى زُمرَتِكُم » ؛ يعنى : از خدا مىخواهم كه در سراى قيامت ، در گروه شما پاكان ، محشور شوم و در جمع شما قرار گيرم . اين ، توفيقى بس بزرگ است كه انسان ، در دنيا به گونهاى زندگى كند كه در آخرت ، همنشين امامان عليهم السلام قرار گيرد ، زيرا راه امامان راهِ مطمئن و خطاناپذير است .
امام باقر عليه السلام ، امامان را « راه استوار » ، معرّفى كرده و فرموده است :
هُمُ الصِّراطُ المُستَقِيمُ ، هُمُ السَّبِيلُ الأقوَمُ . « 1 »
آناناند ، راه راست . آناناند ، راه استوار .
6 . بازگشت در « رجعت اهل بيت عليهم السلام »
عبارت « وَ يُكَرُّ فى رَجْعَتِكُم » ، واژهء « يُكَرُّ » بر خلاف آنچه در مفاتيح ، اعراب گذارى شده ، بايد به صيغهء مجهول خوانده شود . از اين رو ، تلفظ « يَكِرُّ » ، چندان مناسب نيست و چنانچه « يُكَرُّ » بخوانيم ، با عبارتهاى پيشين و پسين زيارت ، تناسب بيشترى در وزن و معنا دارد و ترجمهء آن ، چنين مىشود كه : « خداوند ، مرا از كسانى قرار دهد كه در دوران رجعت شما ، باز گردانده مىشوند » .
هامش
( 1 ) . تفسير فرات ، ص 396 ، ح 527 .