اللَّهُ الظَّالِمِينَ وَ يَفْعَلُ اللَّهُ ما يَشاءُ .
« 1 »
خداوند ، كسانى را كه ايمان آوردهاند ، با گفتار استوار در زندگىِ اين جهان ، و در آن جهان بر جاى و استوار مىدارد ؛ و خداوند ، ستمكاران را گمراه مىسازد ، و خدا هر چه بخواهد ، انجام مىدهد » .
در نگرش دينى ، ايمان ، همواره در معرض آسيبهاى مختلف ، قرار دارد و مؤمنان ، همه در ديندارى يكسان نيستند ؛ بلكه برخى دين خود را عاريتى مىپندارند و به باور خود ، پايبند نيستند . بر پايهء روايتى امام صادق عليه السلام ، رنگ به رنگ شدن دستهاى از مردم را چنين بيان مىفرمايد :
إنَّ العَبدَ يُصبِحُ مُؤمِنَاً وَ يُمسِي كافِرَاً وَ يُصبِحُ كافِرَاً وَ يُمسِي مُؤمِناً ، وَ قَومٌ يُعارونَ الإيمانَ ثُمَّ يُسلَبونَهُ وَ يُسَمُّونَ المُعارِينَ . « 2 »
بىگمان ، بندهاى بامدادان ، مؤمن و شامگاهان كافر مىشود و [ يا بر عكس ] بامدادان ، كافر و شامگاهان ، مؤمنمى شود ؛ و گروهى ، ايمان را به عاريت مىگيرند و سپس ، از ايشان گرفته مىشود و اينان ، عاريت دادهشدگان ، ناميده مىشوند .
ايمان عاريتى ، در مرزِ بى ايمانى قرار دارد . امام معصوم ، در تبيينِ علّت بى ايمانىِ شخصى ، به يارانش فرمود :
إنَّ فُلانَاً كانَ مُستَودَعَاً إيمانُهُ ، فَلَمَّا كَذِبَ عَلَينا سُلِبَ إيمانُهُ ذلِكَ . « 3 »
فلانى ، ايمانش عاريتى بود . پس چون بر ما دروغ بست ، همان ايمانش هم از او گرفته شد .
توجّه به آسيبهاى ديندارى ، سبب مىشود كه زائر از خدا بخواهد تا ايمان او را تا لحظهء مرگ ، نگهدارد و او را بر محبّت اهل بيت عليهم السلام ، ثابتقدم بدارد .
هامش
( 1 ) . سورهء ابراهيم ، آيهء 27 .
( 2 ) . الكافى ، ج 2 ، ص 418 ، ح 2 .
( 3 ) . همان ، ح 4 .