داده است ، بدين گونه كه زائر ، از خدا مىخواهد تا « نيكوْهمنشينِ » اهل بيت عليهم السلام شود و در حلقهء دوستانِ ويژهاى قرار گيرد كه در نزد امامان عليهم السلام جايگاهى و الا دارند .
بهترين موالى و دوست اهل بيت عليهم السلام ، كسى است كه به همهء دستورهاى ايشان ، گردن نهد و اين ، نيازمندِ توجّه الهى است . زائر ، بر اين باور است كه ادّعاى دوستى امامان ، با عمل و پيروى از آنان ، ثابت مىشود .
عبارت « التَّابِعينَ لِمَا دَعَوتُم إلَيه » ، به مهمترين ويژگى دوستانِ برگزيدهء امامان عليهم السلام ، اشاره دارد كه همانا پيروى و عمل به فرمانهاست . تبعيّت محض ، با محبّت ، رابطهء مستقيم دارد و هر اندازه كه محبّت ، بيشتر شود ، پيروى هم افزون مىشود . از امام باقر عليه السلام روايت شده كه فرمود : « هر كس ما را دوست دارد ، از ما خاندان ، محسوب مىشود » .
راوى ، شگفتزده شد و پرسيد : فدايت شوم ! از شما محسوب مىشود ؟ ! امام عليه السلام فرمود :
مِنّا وَاللَّهِ أما سَمِعتَ قَولَ إبراهِيمَ عليه السلام : فَمَن تَبِعَنِي فَإنَّهُ مِنّي ؟ « 1 »
به خدا سوگند ، از ماست ! آيا سخن ابراهيم عليه السلام را نشنيدهاى كه : « هر كس مرا پيروى كند ، از من است » ؟
بنا بر اين ، آدمى با پيروى كردن از آنچه اهل بيت عليهم السلام فرمودهاند ، به مقامِ عصمت ، نزديك مىشود ، به گونهاى كه گويى يكى از آن بزرگواران شده است و در زمرهء خاندانِ پاك پيامبر صلى الله عليه و آله قرار مىگيرد .
جملهء « وَ جَعَلَنى مِمَّن يَقْتَصُّ آثارَكُم » ، چگونگى تبعيّتِ از امام عليه السلام را تبيين مىنمايد ؛ يعنى فرد در هر زمانى ، در مسير ائمّه عليهم السلام گام بگذارد و زندگى خود را با زندگى آنان تطبيق بدهد ، به گونهاى كه مسير آنان را بپيمايد .
هامش
( 1 ) . تفسير العيّاشى ، ج 2 ، ص 231 ، ح 32 .