2 . توفيق فرمانبُردارى از اهل بيت عليهم السلام
جملهء « وفّقنى لطاعتكم » ، درخواست توفيقِ فرمانبردارى از اهل بيت عليهم السلام است .
توفيق ، يعنى اين كه خداوند ، اسباب كار را چنان فراهم آورد كه انسان ، به خواستهء نيكويش برسد . « 1 » اطاعت از پيشواى معصوم ، نيكوترين خواستهء مؤمنان است ؛ امّا شرايط و حوادث روزگار ، پيروى محض از امام را دشوار مىكند . از اين رو ، انسان ، نيازمندِ راهگشايى خداوند است تا بر پيروى از معصوم ، همّت گمارد .
3 . بهرهمندى از شفاعت
در عبارتهاى پيشين ، شفاعت را ميانجيگرى در بارگاه الهى دانستيم « 2 » و اينك ، يافتن بهترين ميانجى ، يعنى خاندان رسالت ، آرزوى هر مؤمنى است . در سراى تنهايى ، معتبرترين ميانجى ، مايهء آرامش است و تنها خداوند مىتواند چنين آرزويى را برآورده سازد . براى همين ، زائر ، شفاعتِ اهل بيت عليهم السلام را به عنوان روزىِ معنوى خود ، از او درخواست مىكند و از او مىخواهد تا از شفاعت آن بزرگواران ، بهرهمند شود : « وَ رَزَقَنى شَفَاعَتَكُم » ؛ يعنى : « [ خداوند ، ] شفاعت شما را روزىِ من گرداند ! » .
4 . بهترين دوستان و پيروان اهل بيت عليهم السلام
زائر ، فرصتى يافته است تا فهرستى از نيازهاى خويش را به درگاه خداوند متعال ، عرضه دارد و اينك ، درخواست بزرگترى را طلب مىكند و مىگويد : « وَ جَعَلنى مِن خِيارِ مَوالِيكُم ؛ و مرا از بهترين پيروان شما قرار دهد » . « خِيار » ، جمع « خَيّر » ، به معناى برگزيدگان و انتخاب شدگان است . اكنون ، مؤمن از خدا مىخواهد كه او را در زمرهء دوستانِ برگزيدهء ائمه عليهم السلام قرار دهد .
به راستى امام هادى عليه السلام در اين زيارتنامه ، ادبِ خواستن را به مؤمنان ، آموزش
هامش
( 1 ) . ر . ك : مجمع البحرين ، ج 5 ، ص 247 .
( 2 ) . ر . ك : ص 489 : « وشفعاء دار البقاء » .