عمرتان ، لحظهاى از اين باور قلبى ، جدا نشديد و هيچ موجودى را در باطن خويش ، همتاىِ او نيافتيد و هر چه را كه از سوى حق نازل شد ، تصديق كرديد و در اين جهان ، جز خدا هيچ نديديد .
تسليم محض خداوند
عبارت « وَ لَهُ تُسَلِّمُونَ » ، با توجّه به اعرابى كه در نسخههاى موجود « زيارت جامعه » برايش گذاشته شده ، « تُسَلِّمُون » ، از باب تفعيل ، خوانده مىشود ؛ امّا با عنايت به عبارتهاى بعدى ، فعل « تُسْلِمُون » از باب افعال ، روانتر و زيباتر به نظر مىرسد . به هر روى ، مفهوم اين عبارت ، آن است كه : شما ، تنها در برابر خدا ، تسليمِ محض شديد و در برابر فرمان هيچكس ، سر فرو نياورديد .
خدامحوران در رفتار
عبارت « وَ بِأمْرِهِ تَعْمَلُون » ، يعنى : امامان عليهم السلام ، در ميان مردم مىزيستند و نيازهاى ايشان نيز مانند نيازهاى ساير مردم بود ؛ امّا براى رسيدن به خواستههايشان ، فرمان خدا را در نظر مىگرفتند و تنها به دستورهاى او عمل مىكردند . بنا بر اين ، مفهوم « وَ بِأمْرِهِ تَعْمَلُون » ، بيانگر خدامحورى اهل بيت عليهم السلام در رفتار است كه ايشان ، در زندگى روزمرّه هم فرمان حق را بر خواستههاى نفسانى ، مقدّم مىكردند و لحظهاى بر اساسِ فرمان نفسِ خويش ، رفتار نكردند .
ارشاد كنندگان به راه حق
در بارهء عبارت « وَ إلى سَبيلِهِ تُرشِدُون » ، بايد گفت : معناى اصلى رشد ، استوارى در راه و داشتن مقصد صحيح است و آن گاه ، براى « هدايت » ، استعمال مىشود و در برابر « غَىّ » ، به معناى گمراهى به كار مىرود :