هنگامى كه شما را به چيزى فرا خوانند كه زندهتان مىسازد ، پاسخ دهيد » .
به پيامبر دستور داده شد تا مردم را به بهترين روش ، به سوى خدا فرا خواند :
« ادْعُ إِلى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَ جادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ .
« 1 »
[ مردم را ] با حكمت و پند نيكو ، به راه پروردگارت بخوان و با آنان ، به شيوهاى كه نيكوتر است ، گفتگو كن » .
خاندان پيامبر خدا عليهم السلام ، همگى دعوت كننده به سوى خدا بودهاند و چگونگىِ دعوت آنان را در عبارت « الدُّعاة إلَى اللَّه » « 2 » ، بررسى كرديم . امّا در اين عبارت از زيارت ، « إلى اللَّه » بر « تَدْعُون » ، مقدّم شده و معناى آن ، چنين است : « شما ، تنها و تنها به سوى خدا دعوت مىكنيد » و به ديگر سخن ، يعنى : شما ، مردم را به سوى خويش نمىخوانيد و براى خود ، هيچ نمىخواهيد و فقط ، تبليغ خدا را مىنماييد .
راهنمايان راستين به سوى خدا
عبارت « وَ عَلَيْهِ تَدُلُّون » ، يعنى : « شما ، تنها به سوى او راهنمايى مىكنيد » . امامان عليهم السلام ، مردم را به سوى خدا دعوت مىكنند و براى دعوت خويش ، دليل و برهان مىآورند ؛ زيرا فرا خواندنِ تنها ، مفيد نيست ؛ بلكه استدلال قوى و ايمانسازى كه بتواند در هنگامهء ترديدها ، نجاتبخش باشد ، روش هميشگىِ پيشوايان دينى است و از اين رو ، آنان ، هيچ پرسشى را بىپاسخ ، رها نكردهاند و همواره به فراخورِ حال مخاطب ، پاسخى مناسب دادهاند و هيچگاه از جهل مردم ، براى اثبات معارف الهى بهره نبردهاند ؛ بلكه بهترين روشهاى ايمانسازِ پايدار را به كار بردهاند .
كاملان در ايمان
عبارت « وَ بِهِ تُؤمِنون » ، يعنى : شما ، تنها و تنها به خدا ايمان آورديد و در تمام
هامش
( 1 ) . سورهء نحل ، آيهء 125 .
( 2 ) . ر . ك : ص 231 .